مشکلات جامعه همواره رو به ازدیاد بوده و امروز نه تنها کمبودها برطرف نشده بلکه بسیار زیادتر هم شده است. لازم است سازمان های مربوطه مثل بهزیستی و کمیته امام و بنیاد پانزده خرداد در این زمینه گزارش و توضیح بدهند و با صداقت با مردم و معلولین برخورد نمایند.
آخرین نکته بسیار مهم این است که در سال های نخست پس از پیروزی انقلاب مردم و ملاقات کنندگان بدون حاجب و پاسدار کنار امام می نشستند و دوستانه با هم گفت وگو می کردند. بعداً به دلیل مسائل امنیتی بین رهبری و مردمی فاصله هایی ایجاد شد. حضرت علی(ع) در فرمان مالک اشتر به مدیران و مسئولین جامعه می گوید: لازم است معلولین در کنار تو بدون سرباز و یاران نشسته و بدون اضطراب و نگرانی با تو سخن بگویند.(1)
متأسفانه در سال های اخیر معلولین نمی دانند سخن خود را با چه کسی مطرح کنند حتی شهرداری منطقه و ناحیه که نزدیک ترین مدیر برای رسیدگی به معلولان است، اهتمام به امور معلولان ندارند.
دیدار با جمعی از روشندلان (28 مهرماه 58): روشندلان اصطلاح و نامی است که برای نابینایان به کار می رود و سابقه آن به چهار دهه اخیر باز می گردد. به احتمال قوی محل ملاقات قم بوده و درباره مسائل زیر برای آنان سخنرانی کرده است:
1- انسان به روح و بصیرت و قلب انسان است، دست و پا و چشم و گوش آلات و وسایل برای روح است. گاه این وسایل ناقص می شود و گاه از بین می رود ولی با از بین رفتن آنها، انسانیت از بین نمی رود.
2- شایعه عدم دسترسی به شخص امام خمینی و ضرورت عدم توجه به
1- . نهج البلاغه، عهد نامه مالک اشتر فراز 7 ترجمه محمد دشتی.