آسیب شناسی تمدن اسلامی مبتنی بر اندیشه های سیدحسین نصر صفحه 151

علم جدید تنها راه معرفت شمرده شود.(1) شاید این پرسش پیش آید که پژوهش علمی به معنای جدید، چه ارتباطی با جست وجوی دیگر انواع معرفت، در مورد نوع بشر به طور کلی دارد؟ به اعتقاد نصر، امکان رابطه راستین و معنادار میان این دو موجود است؛ مشروط به آن که تصور صحیحی از نسبت و رابطه میان شیوه های شناخت در ذهن وجود داشته باشد و این فقط در صورتی امکان پذیر است که شناختی فراتر از علم تجربی، بنابر فهم رایج از آن را بپذیریم.(2)

ب) مطالعات شرق شناسی درباره تمدن اسلامی

پرداختن به مطالعات شرق شناسی درباره اسلام و تمدن اسلامی از این جهت اهیمت دارد، زیرا نتایج این مطالعات، به ویژه در حوزه علوم انسانی، از سوی متفکران و دانشمندان اسلامی مورد توجه و استفاده قرار می گیرد. این مطالعات می تواند تأثیرات مهمی بر رویکرد چنین مطالعاتی و چه بسا در نحوه نگرش متفکران اسلامی در عرصه علوم انسانی داشته باشد. مطالعات شرق شناسی درباره اسلام و تمدن اسلامی در غرب، از پیشینه ای هزار ساله برخوردار است. آن گونه که خواهد آمد، ادوار تاریخی که تا به امروز، مطالعات شرق شناسی در دامن آن شکل گرفته، هریک دارای ویژگی، روش و هدف مجزایی است. آگاهی نقادانه از آنها در آسیب شناسی عرصه علم در طول تاریخ تمدن اسلامی تا به امروز مهم ارزیابی می شود.

قرون وسطا اولین دوره ای بود که مطالعات اسلام شناسی در آن