فرهیخته و فعال مدنی خانم اقدس کاظمی: زندگی نامه و کارنامه ی ویژه فعالیت های معلولیتی صفحه 221

1- خانم اقدس کاظمی این شعر را برای کتاب درباره مرحوم پوستچی سروده و در تاریخ 5 مردادماه 1396 تحویل دفتر فرهنگ معلولین نموده است.

کاینچنین او ستودنی گردید

عاقبت هم بدین مقام رسید

احمد پوستچی که در دوران

بود همواره تابع یزدان

چون که او مرد با حقیقت بود

مرد حق بود و با صداقت بود

شرف و عزّ جاودانی او

شد همه فخر زندگانی او

عاشق اهل بیت چون او بود

شعرهایی در این زمینه سرود

درد دل ها درون اشعارش

داشت او از وفا و ایثارش

نیز از لحظه های تنهایی

بود دنبال یک هم آوایی

گاه (بهمن)(1) کنار ایشان بود

چون ز غم های خویش نالان بود

پوستچی بود همچو سنگ صبور

که کند درد و غم ز (بهمن) دور

گاه من هم کنار او بودم

یاور و غمگسار او بودم

می سرودم ترانه ها از غم

شده بودم به پوستچی همدم

تا که اشعار خویش می خواندم

غم خود را ز سینه می راندم

او مصحّح به کار شعرم بود

همه دم، هر کجا به فکرم بود

او که بر حق بصیر و بینا بود

قوّت دیده و دل ما بود

او تخلّص به شعر کرد (بصیر)

چون که ایشان بصیر بود و خبیر

پوستچی بود مرد با احساس

در همه زندگانی اش حسّاس

شهره او بود در وفاداری

در شرف، پاکی و به دینداری

بسکه او مرد با شرافت بود

بنده را شایق خودش بنمود

افتخاری که داشتم بنده

بودم از مهر دوست، شرمنده

دوستی مان به شعر شد آغاز

درب خانه به روی من شد باز

هر زمان بنده سرزده رفتم

راز دل را همه به او گفتم

می نمود او به لطف و آرامش

بهر بهبود شعر من کوشش

یا که میداد از ره یاری

بنده را در زمانه دلداری

شکوه هم از زمانه می کردم

شعر با اشک و غم چو پروردم

بهر من بود همچو سنگ صبور

می شدم با کلامش از غم دور

پوستچی را کس آن زمان نشناخت

لیک ایشان به کار خود پرداخت

او که اسطوره ی صداقت بود

ای خوشا مرد استقامت بود

او که فهمید این جهان پست است

چشم خود را به روی دنیا بست

همگان را به چشم دل میدید

خار را از کنار گل می چید