معلولان و انتخابات صفحه 21

کنند، شرک را کنار بگذارند و یکتاپرست باشند، خداوند، پاداش های بزرگی برای آنها در نظر می گیرد و اعطا می کند.

- مریم، 50: رحمت بودن اسحاق

وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِیًّا

یعنی به آنان (ابراهیم، اسحاق و یعقوب) از ذخائر رحمت الهی بخشیدیم.

در آیه 49 فرمود: ابراهیم از بت پرستی دوری نمود و خداوند را عبادت کرد، از این رو به عنوان پاداش به او اسحاق و یعقوب اهدا شد. سپس فرمود: ما آنان را به مقام نبوت هم برگزیدیم. در ادامه در این آیه می فرماید: از رحمت خود به آنان هبه کردیم و مکنت و ثروت اعطا نمودیم.

منظور و مراد رحمت در اینجا چیست؟ علامه طباطبایی سه احتمال ذکر کرده است: تأیید توسط روح القدس، امامت و بالاخره مطلق ولایت الهی.(1)

هر کدام از اینها باشد، اسحاق به مقام بلندی رسیده است. با این تصور که گفته می شود نابینایان نمی توانند به جایی برسند و توانایی لازم را ندارند، مخالفت جدی دارد چون به تأیید قرآن اسحاق نابینا به مدارج عالی رسید.

- مریم، 50: شهرت نیک اسحاق

وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِیًّا

یعنی به اسحاق و یعقوب شهرت و آوازه ای بلند دادیم.

آیه در ادامه آیه 49 است که فرمود: ابراهیم از بت و بت پرستی دوری نمود و غیر خدا را عبادت نکرد، به همین دلیل اسحاق و یعقوب را به او اهدا کردیم، دوم اینکه آنان را به منصب امامت برگزیدیم، سوم اینکه شهرت و آوازه فراگیر و صادقانه به آنها دادیم.

بنابراین خداوند چند پاداش مهم که هر کدام می تواند سرنوشت فرد و جامعه را دگرگون سازد، به اسحاق و یعقوب اعطا کرده است: اسحاق به عنوان عطیه الهی به ابراهیم بخشیده شدو سپس به مقام نبوت رسید؛ همه اینها از باب رحمت خداوند بوده است. یعنی خداوند اسحاق را خلق کرد و مقام نبوت داد تا رحمت برای مردم باشد؛ لسان صدق یا شهرت صادقانه و فراگیر به او داده شد. این مخالف با ذهنیتی است که نابینایان را منزوی و غیر کارآمد و غیر مشهور می داند. خداوند می فرماید: نابینا می تواند شخصیت مشهور باشد به طوری که جامعه نامش را به نیکی یاد کند.

- انبیاء،72: صالح بودن اسحاق

وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَیعْقُوبَ نَافِلَهً وَکُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِینَ

یعنی به ابراهیم اسحاق و یعقوب بخشیدیم (تا ثواب کارش باشد) و هر یک از آنها را صالح قرار دادیم.

در این آیه دو نکته است: یکی اینکه اسحاق و یعقوب که به ابراهیم وهبه شده اند، نافله هستند. یعنی ابراهیم اقدامات بزرگی انجام داده، برای تشکر از او، پاداشی به او اعطا شد که فرزنددار شدن در ایام پیری است. هر چه کار بزرگتر باشد، هدیه و پاداش هم باید بزرگ باشد. عمل ابراهیم بسیار بزرگ بوده چون بساط بت پرستی را نابود کرد. اهدای اسحاق به او به عنوان پاداش بزرگ است.