ویلچرنشینان مدال آور : تیم ملی بسکتبال بانوان دارای معلولیت صفحه 11

تاریخ ورزش معلولان

اشاره

رابطه ورزش و معلولیت که در دوره باستان کشف شده بود، پیشرفت های بسیار در زندگی بشر را موجب شد. چون در این کشف، چینی های باستان متوجه شدند سلامت آنان در گرو تحرک و فعالیت است و بی تحرکی و تنبلی و خمودگی موجب امراض و سپس از کار افتادگی و انواع معلولیت های جسمی و روحی است. از این رو در چین باستان، تمرین های ورزشی به اسم «کانگ فو» و در هند باستان حرکت ها و تمریناتی به اسم «یوگا» وجود داشت و مردم خود را ملزم به اجرای آنها می دانستند.(1)

در روم باستان نیز کالیوس اورپلیاتوس چگونگی کاربرد وسایل کمکی و وزنه ها را جهت متوقف کردن رشد بیماری ها و درمان آنها بیان داشت. او در کتاب معروف خود به نام بیماری های مزمن تمرینات مختلف و مؤثری در جهت افزایش قدرت، استقامت و انقباض عضلات را بیان داشته است. این دانشمند همچنین روش کشیدن و فشردن موم را که باعث افزایش قدرت عضلات انگشتان و دست به خصوص برای بیماران مبتلا به ورم مفاصل است، توصیه کرده است. در قرون وسطی به خاطر مخالفت کلیسا، اروپائیان با هرگونه فعالیت جسمی و تمرینات ورزشی به منظور دور نگه داشتن جسم از بیماری و معلولیت مخالفت می نمودند.(2)

اما در همین دوره اسلام ظهور کرد و آموزه های اسلامی به تحرک و ورزش توصیه می کرد و آن را ضروری می شمرد. از این رو در کشورهای اسلامی به حرکت درمانی و ورزش توجه زیادی می شد. به خصوص دانشمندان و فلاسفه ایرانی از قبیل زکریای رازی و ابن سینا به این امر مهم واقف بودند. ابن سینا در رابطه با «چگونه سالم بودن و چگونه سالم زیستن»، تمرینات زیادی را ارائه کرده است. او درباره حرکت درمانی به کمک ورزش می گوید: "تمرینات بدنی، فعالیت های ملایم و سبک ورزشی و حتی فعالیت های سخت، آن چنان روحیه ای به انسان می بخشد که قادر می شود