ویلچرنشینان مدال آور : تیم ملی بسکتبال بانوان دارای معلولیت صفحه 95

نیز یکی از 13 عضو آن محسوب می گردید، نهایتاً به دلیل عملکرد بسیار ضعیف 12 کشور عضو دیگر منطقه موضوع تغییر منطقه کشورمان از منطقه خاورمیانه به منطقه آسیا (با حدود 47 کشور عضو) مورد توجه کمیته ملی پارالمپیک کشورمان قرار گرفت که نتایج این نگاه، برنامه ریزی و پیگیری مستمر چهار ساله منجر به تغییرات مختلفی در نحوه تقسیمات منطقه بندی در کمیته بین المللی پارالمپیک (IPC) و نهایتاً حضور کشورمان در نهمین دوره مسابقات فسپیک (آسیا و اقیانوسیه) و عضویت در منطقه جدید آسیا (APC) گردید.

در طی هفت روز رقابت فشرده ورزشکاران پارالمپیک در نهمین دوره مسابقات فسپیک که با حضور ورزشکاران 46 کشور از دو قاره آسیا و اقیانوسیه برگزار گردید، یکی دیگر از بزرگ ترین افتخارات ورزشی در عرصه پارالمپیک با کسب 105 مدال شامل: 36 طلا، 43 نقره، 26 برنز و جایگاه پنجم در میان کشورهای شرکت کننده برای اولین حضور نصیب ورزشکاران اعزامی گردید و خلأ بزرگ عدم حضور در مسابقات پارالمپیک آسیایی برداشته شد.(1)

مقررات و ضوابط

کلام یکی از دست اندرکاران ورزش معلولان بسیار زیباست که می گوید: «حتی اگر بازی بسکتبال غیر معلولان هم وجود نداشت، می بایستی بسکتبال روی ویلچر برای افراد ویلچرران به وجود می آمد» این نظریه به این معناست که بسکتبال روی ویلچر تا چه اندازه برای معلولان ویلچرران مناسب است. ویلچرران در این بازی به مهارت هایی دست پیدا می کند که به او کمک می کند امور روزمره زندگی اش را به طور مستقل به انجام رسانده و کمتر به کمک دیگران نیاز پیدا کند. در این بازی، تسلط بدنی، تکنیک، قابلیت فشارپذیری فیزیکی و روانی و نیز توانایی نگهداری صحیح بدن روی ویلچر در درجه اول اهمیت قرار دارد. مسلم است که تعدادی از مقررات باید تغییر پیدا کرده یا تکمیل شوند تا تساوی شانس، روانی بازی، امکان