ابو طالب؛ بزرگ مکه صفحه 105

«این قول، اظهر است که خداوند بهتر می داند و ابن جریر همین را اختیار کرده است». (1)

ب- خداوند متعال می فرماید:

مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَن یَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُواْ أُوْلِی قُرْبَی مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ . (2)

«برای پیامبر و مؤمنان، سزاوار نیست که برای مشرکان استغفار کنند اگرچه از نزدیکانشان باشند، بعد از آن که برای ایشان روشن شده است که آنان از اهل جهنّم هستند».

ج- خداوند می فرماید:

إِنَّکَ لا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَن یَشَاء وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ. (3)

«هر آینه تو نمی توانی هر کس را که دوست داری هدایت کنی و لکن خداوند هر کس را بخواهد، هدایت می کند».

بخاری در صحیح خود در کتاب التفسیر فی القصص نقل کرده است:

«ابوالیمان برای ما روایت کرده است که شعیب، از زهری به من خبر داده است سعید بن مسیّب، از پدرش برایم نقل کرده است

1- (1) - تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر: 2/ 132.
2- (2) - توبه (9): 113.
3- (3) - قصص (28): 56.