ابو طالب؛ بزرگ مکه صفحه 128

باید به کتابهای ملل و نحل و کتابهایی که سیوطی دربارۀ اجداد پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) تألیف کرده است، (1) مراجعه کرد.

در این صورت روشن می شود که قول ابوطالب که گفت:

«بَلْ عَلی مِلّهِ عبدالمطّلب» دلالت آشکاری بر ایمان ابوطالب و اعتقاد به اصول و مبانی دین حنیف دارد.

این در حالی است که وی در طول ده سالی که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) مردم را به دین اسلام دعوت می کرد، بر صحّت و درستی دعوت پیامبر(صلی الله علیه و آله) تأکید می کرد. (2)

منابع اثبات کفر ابوطالب

اشاره

روایات و اشعاری که برای اثبات کفر ابوطالب مورد استدلال گرفته اند، از این قرار است:

الف: ابوطالب گفته است:

فواللّه لولا أنْ أجیء بسبه تجر علی اشیاخنا فی المحافل

لکنا اتبعناه علی کلّ حاله من الدهرِ جداً غیر قول التهازلِ (3)

1- (1) - از جملۀ این کتابها: مسالک الحنفا فی والدی المصطفی; الدرج المنیفۀ فی الآباء الشریفه، المقامۀ السُندسیّۀ فی النسبۀ المصطفویّۀ; التعظیم و المّنۀ فی أنَّ أبوی رسول اللّه فی الجنّۀ; نشر العلمین فی إحیاء الابوین; النبل الحلیۀ فی الآباء العلیّه.
2- (2) - الغدیر: 8/ 17 - 3.
3- (3) - سیرۀ ابن هشام: 1/ 280.