ابو طالب؛ بزرگ مکه صفحه 129

صفحه 129

«به خدا قسم! اگر از این نمی ترسیدم که در مجالس و محافل به پدران و گذشتگان ناسزا بگویند، به او ایمان می آوردیم».

«و در هر صورت، از او پیروی می کردیم و این را با جدّیّت و بدون سستی انجام می دادیم.»

همچنین می گوید:

لولا الملامه أوْ حذاری سبه لوجدتنی سحا بذاک مبینا (1)

«اگر به خاطر ترس از ملامت و سب و ناسزا نبود، هر آینه می دیدی که به صورت آشکار، دین احمد را می پذیرفتم».

در این دو سروده، ابوطالب اعلان می کند که قبول اسلام باعث عسر حرج می گردد، امّا در هر دو قول، به حقّانیّت اسلام اعتراف می کند. در این صورت چگونه می توان گفت که او بر همان آیین قبل از اسلام فوت کرده است؟!

ب: همچنین به آنچه ابن اسحاق روایت کرده است، استدلال کرده اند. در این روایت آمده است که رسول خدا(صلی الله علیه و آله) دوست داشت که ابوطالب قبل از فوت، اسلام بیاورد. او می فرمود:

«ای عمو! کلمۀ توحید را بگو که در این صورت شفاعت روز قیامت شامل حال تو می گردد».

ابوطالب گفت:


1- (1) - شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید: 14/ 55/ نامۀ 9.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه