- سخن مجمع 1
- اشاره 27
- جانشینی ابوطالب به جای پدرش 34
- ابوطالب از دیدگاه ثابت بن جابر و اکثم 36
- اشاره 37
- روش اوّل 43
- روشهای حمایت ابوطالب از پیامبر(صلی الله علیه و آله) 43
- روش دوّم 46
- روش سوّم 48
- روش چهارم 51
- روش پنجم 52
- اشاره 56
- مواضع ابوطالب در مقابل اقدامات سران قریش 59
- اقدام اوّل 59
- اقدام دوّم 60
- اقدام سوّم 61
- اقدام چهارم 64
- اقدام ششم 65
- اقدام پنجم 65
- اوّل: موضع رسول خدا(صلی الله علیه و آله) 69
- دوّم: موضع ائمّۀ اطهار 73
- سوّم: شهادت صحابه به ایمان ابوطالب 79
- اوّل: ریشه های تاریخی برای تکفیر ابوطالب 83
- اشاره 83
- اشاره 98
- سوّم: مناقشه در دلایل قایلان به کفر ابوطالب 98
- نقد و نظرهایی دربارۀ روایت سعید بن مسیّب 107
- اشاره 128
- منابع اثبات کفر ابوطالب 128
- اشاره 136
- حدیث ضحضاح 136
- 1- ضعف اسناد روایت ضحضاح 137
- 2- متن حدیث ضحضاح مخالف کتاب و سنّت است 140
ابوطالب گفت:
«به خدا قسم! هیچ گاه دروغ نگفته است. بروید و راه رشد را در پیش بگیرید». (1)
و هنگامی که رسول خدا(صلی الله علیه و آله) خطاب به قومش فرمود:
«چه کسی وزیر و همکار من در ابلاغ رسالت الهی می شود و دعوت مرا اجابت می کند تا برادرم باشد و بهشتی گردد؟».
علی(علیه السلام) دربارۀ این حادثه می فرماید: گفتم:
«من، ای رسول خدا! در حالی که کم سن و سال ترین و کوچکترین آنان بودم و همۀ افراد ساکت بودند».
پس از آن با تمسخر به ابوطالب گفتند:
«آیا نمی بینی که پسرت چه می گوید؟».
پدرم گفت:
«او را راحت بگذارید. او جز خیر و نیکی از پسر عمویش ندیده است». (2)
و در روایتی آمده است:
1- (1) - این را بخاری در کتاب تاریخ خود آورده است. و در ذخائر العقبی: 213 آمده است. جالب این است که ابن کثیر، قسمت اخیر جملۀ ابوطالب را در کتاب تاریخ خود: 2/ 72 حذف کرده است؛ چون بر ایمان ابوطالب دلالت می کند (سیره حلبیّه: 303/1).
2- (2) - طبقات ابن سعد: 1/ 187؛ تاریخ مدینۀ دمشق، ابن عساکر: 42/ 46.