ابو طالب؛ بزرگ مکه صفحه 65

«پسر برادرم! پیش من بیا». آن حضرت به کنارش آمد. ابوطالب گفت:

«ای پسر برادرم! برو هر آنچه را که دوست می داری ابلاغ کن. به خدا قسم! تو را به هیچ وجه تحویل قریش نخواهم داد و از تو حمایت خواهم کرد». (1)

اقدام پنجم

هنگامی که ابوطالب از تصمیم قریش برای نوشتن پیمان نامه ای مطّلع شد، به سوی بنی هاشم و بنی عبدالمطّلب رفت و سعی کرد تا آنان را نسبت به حقّانیّت دعوت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) اقناع کند و آنان را با هم متّحد کند تا رویّۀ واحد و ثابتی را در مقابل قریش اتّخاذ کنند.

ابوطالب، در این کار موفّق شد و غیر از ابولهب، بقیّۀ بنی هاشم و بنی عبدالمطّلب با وی همکاری کردند. آنان به مدّت دو سال و نیم و بنا به قولی به مدّت سه سال، به شعب ابوطالب رفته و در محاصره باقی ماندند. در این مدّت، انواع سختیها و مشکلات را تحمّل می کردند، امّا دست از حمایت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بر نمی داشتند.

اقدام ششم

ابوطالب تصمیم گرفت که همراه برادرزاده اش مقابل پیمان نامۀ قریش مقاومت و ایستادگی کند و تسلیم فشارهای قریش نشود. او