- سخن مجمع 1
- اشاره 27
- جانشینی ابوطالب به جای پدرش 34
- ابوطالب از دیدگاه ثابت بن جابر و اکثم 36
- اشاره 37
- روش اوّل 43
- روشهای حمایت ابوطالب از پیامبر(صلی الله علیه و آله) 43
- روش دوّم 46
- روش سوّم 48
- روش چهارم 51
- روش پنجم 52
- اشاره 56
- مواضع ابوطالب در مقابل اقدامات سران قریش 59
- اقدام اوّل 59
- اقدام دوّم 60
- اقدام سوّم 61
- اقدام چهارم 64
- اقدام ششم 65
- اقدام پنجم 65
- اوّل: موضع رسول خدا(صلی الله علیه و آله) 69
- دوّم: موضع ائمّۀ اطهار 73
- سوّم: شهادت صحابه به ایمان ابوطالب 79
- اوّل: ریشه های تاریخی برای تکفیر ابوطالب 83
- اشاره 83
- سوّم: مناقشه در دلایل قایلان به کفر ابوطالب 98
- اشاره 98
- نقد و نظرهایی دربارۀ روایت سعید بن مسیّب 107
- اشاره 128
- منابع اثبات کفر ابوطالب 128
- اشاره 136
- حدیث ضحضاح 136
- 1- ضعف اسناد روایت ضحضاح 137
- 2- متن حدیث ضحضاح مخالف کتاب و سنّت است 140
نقش بارز و مهمّی را هنگام حضور مسلمانان در شعب، ایفا می کرد که برخی از آنها عبارتند از:
1- ابوطالب، مواظب جان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بود و هر شب جای او را عوض می کرد تا توسّط قریش ترور نشود.
2- در نیمه های شب که مسلمانان در خواب بودند، ابوطالب به پسران و برادران و پسرعموهایش دستور می داد تا در رختخواب رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بخوابند. بدین وسیله او می خواست که از جان آن حضرت محافظت نماید.
بعد از محاصرۀ طولانی در داخل شعب ابی طالب، روزی رسول خدا(صلی الله علیه و آله) پیش عمویش ابوطالب آمد و گفت:
«خداوند او را مطّلع گردانیده است که موریانه ها، عهدنامۀ قریش را خورده اند و فقط اسم الله باقی مانده است».
ابوطالب به صداقت و حقّانیّت گفته های رسول خدا(صلی الله علیه و آله) ایمان داشت. برای همین به سوی قریش رفت و به آنان گفت:
«حاضرم با شما شرطی ببندم؛ محمّد(صلی الله علیه و آله) خبر داده است که موریانه ها عهدنامه را خورده و فقط اسم الله باقی مانده است. حال اگر این سخن درست باشد، ما تا پای جان از محمّد(صلی الله علیه و آله) دفاع می کنیم و او را به شما تحویل نمی دهیم، امّا اگر حرف او درست نباشد، او را تحویل شما می دهیم!».
طبیعی است که ابوطالب یقین داشت که سخن غیبی برادر زاده اش درست از آب در می آید و الاّ حاضر نمی شد، چنین شرط