ابو طالب؛ بزرگ مکه صفحه 97

شیخ مفید می نویسد:

«اگر ابوطالب در حالت کفر از دنیا رفته باشد، برای رسول خدا(صلی الله علیه و آله) جایز نبوده است که از خدا برای او طلب خیر نماید، در حالی که خداوند در قرآن تأکید می کند که کفّار در آتش جهنّم، خالد و همیشگی هستند و خداوند آنان را از همۀ خیرات محروم می کند و تا ابد آنان را در عذاب نگاه می دارد؛ چون مستحق آن هستند». (1)

19- جمعی از صحابه به ایمان ابوطالب تصریح کرده اند؛ چنان که نقل شد.

20- ائمّه اهل بیت(علیهم السّلام) مثل امام علی، امام حسین، امام زین العابدین، امام باقر، امام صادق و امام رضا(علیهم السّلام) به ایمان ابوطالب تصریح کرده اند.

21- شکّی در این نیست که فاطمۀ بنت اسد از اوّلین مسلمانان بوده است. هنگامی که در مدینه از دنیا رفت، پیامبر(صلی الله علیه و آله) او را در لباس خودش کفن کرد و دست به دعا برداشت و فرمود:

«اللّهمّ! اغفر لاُمی...» با این حال، وقتی تا سال دهم بعثت، همسر ابوطالب بوده است و چنین بود که ابوطالب ایمان نیاورده و کافر بوده است، چگونه فاطمه به نکاح وی باقی مانده است در حالی که خداوند