جلوه قرآن در خاک تابان صفحه 33

1- همان ، ص 299.

2- ریاض الجنه، ج2، ص 73.

کریم بر عترت می دهد.(1)

علامه خواجویی یکی از مفسرین بزرگ قرن دوازدهم هجری است. اثر ارزشمند وی در این زمینه «حاشیه بر تفسیر صافی» ملامحسن فیض کاشانی است. این حواشی با عناوین «قوله - قوله» برگزار شده و مؤلف بعد از هر حاشیه، وجه ارتباط آیه مورد بحث را به آیات سابق با عنوان «وجه الاتصال» بیان می کند.

نسخه حاضر از آغاز حاشیه تا آیه « لیجمعنّکم الی یوم القیمه... لاریب فیه و من اصدق من الله حدیثاً»را شامل است.

حاشیه چنین آغاز می شود :« نحمدک یا من أوجدنا بمحض إرادته و قدرته الکامله لعرفانه ... و بعد هذه تعلیقه افاضیه وردت علی قلب أحقر السلاک ... قوله نور مرقده: نحمدک یامن تجلّی لعباده فی کتابه بل فی کل شیء بلفظ المتکلم مع الغیر لأن النفس مادام فی هذا الکون فی الترقی و التدرج و الاستکمال و افاضات الرب المحمود غیر متناهیه».

انجام نسخه « و قیل نزلت فی الذین تخلفوا فی غزوه احد. اعلموا یا اخوانی انّ فی هذه الکریمه و ما بعدها غایه المذمه للمنافقین ... فالمومن حقاً من لم تکن فیه شائبه النفاق لسانه و قلبه متفقان بل متحدان» این نسخه به خط نستعلیق مؤلف در 320 برگ به شماره 14466 فهرست نسخه های خطی کتابخانه مجلس شورای اسلامی ثبت شده است. یک نسخه زیراکس از این مجموعه در مجموعه تاریخی فرهنگی - مذهبی تخت فولاد موجود است.

اثر ارزشمند دیگر علامه خواجویی، « الدرر الملتقطه فی تفسیر الایات القرآنیه » تحقیق سید