جلوه قرآن در خاک تابان صفحه 43

1- مجموعه میراث حوزه اصفهان، دفتر اول، ص 205.

2- کلباسی، خاندان کلباسی،ص 932-442

درگذشت و در تخت فولاد دفن گردید. و در همان سال، بقعه ای شایسته بر مزار آن مرحوم توسط حاج میرزا احمد ملا باشی داماد و شاگرد ابوالمعالی ، ساخته شد.

آخوند ملا عبدالکریم در مورد ایشان می نویسد :« مرحوم آمیرزا ابوالعمالی که اصغر اولاد مرحوم حاجی کلباسی «اعلی الله مقامهما» بود و مراتب زهد و تقوی و اخلاق کامله و گوشه نشینی و کثرت اشتغال به فکر در علوم و نوشتن کتب علمیه بیش از آنست که در این مختصر بگنجد».مجلس آن مرحوم، مصداق حدیث حواریین و عیسی- (علیه السلام)- بود که عرض کردند: با که مجالست کنیم؟ پیامبر فرمودند: با کسی که دیدار او، شما را به یاد خدا اندازد، گفتار او در علم شما افزاید، کردار او شما را مایل به آخرت نماید.(1)»

شیخ عبدالحسین محلاتی

عالم فاضل محقق ادیب و شاعر جامع ازفقهای عالیقدر دوره قاجاریه است.

نسب وی به آخوند شفیع موحد طالقانی (آخوندشفیعا) می رسد. در قم، اصفهان و نجف به تحصیل می پرداخت ومدت ها به درس حاج میرزا حبیب الله رشتی حاضر شده، پس از نیل به مقام اجتهاد به اصفهان مهاجرت کرد و با خواهر علامه فقیه، حاج آقا منیرالدین بروجردی ازدواج نمود ودر مدرسه صدر به تدریس پرداخت و جمعی از افاضل طلاب به درسش حاضر می شدند(2).

وی عمری را با فقر و قناعت سپری نمود؛ به طوری که بسیاری از کتاب های مورد نیازش را چون توان مالی نداشت،خودش استنساخ می کرد(3).

وی دارای تالیفاتی در موضوعات مختلف فقهی،