- مقدمه: 1
- اشاره 1
- مفسران و مولفان قرآن مدفون در تخت فولاد 5
- اشاره 5
- میر سید احمد علوی 6
- آقا حسین خوانساری 8
- سید ابوطالب فندرسکی 11
- آقای سید رضی الدین شیرازی 12
- سید محمد اسماعیل خاتون آبادی 14
- سید عبدالحسیب علوی عاملی 17
- محمد بن عبدالفتاح تنکابنی «فاضل سراب» 18
- سید محمد رضا امامی خاتون آبادی 21
- شیخ بهاء الدین محمد حسن فاضل اصفهانی 24
- ملاصادق اردستانی 27
- ملاگداعلی قاری 29
- ملا اسماعیل خواجویی 30
- آقا محمد بید آبادی 34
- آیت الله سید محمد حسن مجتهد اصفهانی 38
- حاج میرزا محمد نواب لاهیجی 39
- میرزا ابوالمعالی کلباسی 40
- شیخ عبدالحسین محلاتی 43
- میرزا عبدالرحیم کلباسی 44
- سید محمد نجم الواعظین 46
- آیت الله حاج میرزا محمد تقی موسوی (فقیه احمد آبادی) 46
- میرزا عبدالحسین حکیم الهی شهرضایی 49
- میراز حیدرعلی، ندیم الملک اصفهانی 50
- حاج شیخ عباسعلی معین الواعظین 51
- میر سید علی نجف آبادی 52
- محمد حسین مولوی 54
- شیخ اسدالله ایزد گشسب 55
- شیخ محمد باقر فقیه ایمانی 58
- سید محمد علی عریضی 60
- حاج سید صدرالدین کوپایی 61
- حاج سید محمد باقر تویسرکانی 64
- سید محمد رضوی خوانساری 66
- میرزا حسن خان جابری انصاری 68
- میرزا عبدالغفور شمس القراء 71
- آیت الله شیخ محمد باقر زند کرمانی 72
- حجه السلام علی اکبر اژه ای 76
- شهید آیت الله عطاء الله اشرفی اصفهانی 78
- سیده نصرت امین (بانو امین) 81
- خادمین قرآن مدفون در تخت فولاد 88
- اشاره 88
- زین العابدین اشرف الکتاب 89
- میرزا سلیمان خان شیرازی (رکن الملک) 91
- میرزا عبدالحسین قدسی 93
- آقا محمد شمس الکتاب 96
- فهرست منابع و مآخذ 99
- ب) فهرست نسخه های خطی: 104
- ج) فهرست مقالات: 104
- بیان سبب ابتلای یعقوب 107
1- مهدوی ،دانشمندان و بزرگان اصفهان، ص 363
2- مجله وحید، سال دوم، ش 5، ص 74
3- مهدوی، همان
مرحوم حکیم قمشه ای درتاریخ 23 شوال 1352ق(1)دارفانی را وداع گفت و پیکرش رادر تخت فولاد تکیه فولاد علامه میرزا ابوالمعالی کلباسی دفن گردید.
میراز حیدرعلی، ندیم الملک اصفهانی
حیدرعلی فرزند میرزا محمدمهدی فرزند ملاهاشم مبارکه ای لنجانی، در هیجدهم رمضان المبارک 1284 ق متولد شد. جدش ملاهاشم در اواخر سلطنت محمد شاه قاجار، مصدر حل و عقد امور دولتی اصفهان بوده است. فرزندش میرزا محمد مهدی در سال 1322 ق وفات نمود و فرزند ایشان، میرزا حیدرعلی از اهل علم و ادب اصفهان بوده است. او مردی بسیار فاضل،ادیب،سخن دان، بلند طبع و کریم النفس بوده و خط تحریری راخوب می نوشته است. وی همچنین زبان فرانسه را هم خوب می دانسته است.
«برای عزلت نفس و بی اعتنائی او به مال دنیا، همین بس که چند سال بانهایت تقرب ومنزلتی که در دستگاه قاجاریه داشت، هیچ منصب و مالی را توقع نکرد، سهل است که همه اموال و املاک موروثی خود را که در اصفهان داشت، به ثمن بخس فروخت و خرج آبرومندی خود کرد که مبادا رایحۀ فقر و احتیاج از وی شنیده شود. بعد از آنکه دیگر چیزی در بساط وی نماند، به اصفهان برگشت...»(2)
از اساتید ایشان مرحوم میرزا محمد حسین همدانی( م 1324ق ،مدفون در قم) است که سالها در خدمت ایشان کسب علم نموده و به زیور کمالات آراسته گردید(3).