- مقدمه: 1
- اشاره 1
- اشاره 5
- مفسران و مولفان قرآن مدفون در تخت فولاد 5
- میر سید احمد علوی 6
- آقا حسین خوانساری 8
- سید ابوطالب فندرسکی 11
- آقای سید رضی الدین شیرازی 12
- سید محمد اسماعیل خاتون آبادی 14
- سید عبدالحسیب علوی عاملی 17
- محمد بن عبدالفتاح تنکابنی «فاضل سراب» 18
- سید محمد رضا امامی خاتون آبادی 21
- شیخ بهاء الدین محمد حسن فاضل اصفهانی 24
- ملاصادق اردستانی 27
- ملاگداعلی قاری 29
- ملا اسماعیل خواجویی 30
- آقا محمد بید آبادی 34
- آیت الله سید محمد حسن مجتهد اصفهانی 38
- حاج میرزا محمد نواب لاهیجی 39
- میرزا ابوالمعالی کلباسی 40
- شیخ عبدالحسین محلاتی 43
- میرزا عبدالرحیم کلباسی 44
- سید محمد نجم الواعظین 46
- آیت الله حاج میرزا محمد تقی موسوی (فقیه احمد آبادی) 46
- میرزا عبدالحسین حکیم الهی شهرضایی 49
- میراز حیدرعلی، ندیم الملک اصفهانی 50
- حاج شیخ عباسعلی معین الواعظین 51
- میر سید علی نجف آبادی 52
- محمد حسین مولوی 54
- شیخ اسدالله ایزد گشسب 55
- شیخ محمد باقر فقیه ایمانی 58
- سید محمد علی عریضی 60
- حاج سید صدرالدین کوپایی 61
- حاج سید محمد باقر تویسرکانی 64
- سید محمد رضوی خوانساری 66
- میرزا حسن خان جابری انصاری 68
- میرزا عبدالغفور شمس القراء 71
- آیت الله شیخ محمد باقر زند کرمانی 72
- حجه السلام علی اکبر اژه ای 76
- شهید آیت الله عطاء الله اشرفی اصفهانی 78
- سیده نصرت امین (بانو امین) 81
- اشاره 88
- خادمین قرآن مدفون در تخت فولاد 88
- زین العابدین اشرف الکتاب 89
- میرزا سلیمان خان شیرازی (رکن الملک) 91
- میرزا عبدالحسین قدسی 93
- آقا محمد شمس الکتاب 96
- فهرست منابع و مآخذ 99
- ب) فهرست نسخه های خطی: 104
- ج) فهرست مقالات: 104
- بیان سبب ابتلای یعقوب 107
1- نصر الهی، تخت فولاد سرزمین جاویدان.
2- مهدوی، رجال اصفهان، ص 38 - 39
3- مهدوی ، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ص 433
همچنین از دیگر اساتید مرحوم مجتهد نجف آبادی، حکیم مشائی معروف، میرزا ابوالحسن جلوه است که در تهران نزد ایشان حکمت را فرا گرفت(1).
مرحوم میر سید علی چندی در دوره جنگ بین الملل اول در حوالی چهار محال متواری بود و مدتی نیز در دورۀ تسلط روسها بر اصفهان محبوس گردید، در سال 1346 ق به همراه حاج آقا نورا.. نجفی و سایر علمای اصفهان، به عنوان مخالفت با نظام حاکم رضا خانی به قم مهاجرت نمود(2).
از آثار ایشان حاشیه ای بر حاشیۀ آقا ضیاء الدین عراقی بر« کفایه الاصول» خراسانی است(3).
آیت الله میر سید علی نجف آبادی از اجلّه علماء و مدرسین بزرگ اصفهان بود. وی یادگاری از آن همه علماء و فقهای بزرگی بود که روزگاری مجمع علمی اصفهان را اداره می کردند. وکمتر فقیه و دانشمندی به جامعیت او در این اواخر بود. پیوسته مطالعه می کرد و تحصیل علم و معرفت را بر هر چیز و حتی عبادت ترجیح می داد. در ایام مبارک رمضان در مدرسۀ صدر اقامه جماعت می نمود و در بین الصلاتین به جای تعقیب و دعا هم به مطالعه مشغول می شد و حتی این فرصت مختصر را نیز از مطالعه کتب علمی غافل نبود. بیان و تقریرش عالی و مسائل فقهی و اصولی را به خوبی تجزیه و تحلیل می نمود. در نهایت استغناء و بزرگ طبعی زندگی می نمود.
سالها برای هدایت و ارشاد مردم اصفهان به منبر می رفت و بیشتر منبر را به ولایت ائمه اطهار علیهم صلوات الله برگزار می نمود.با اینکه مجتهدی بزرگ و فقیهی عالیقدر بود از منبر