- مقدمه: 1
- اشاره 1
- اشاره 5
- مفسران و مولفان قرآن مدفون در تخت فولاد 5
- میر سید احمد علوی 6
- آقا حسین خوانساری 8
- سید ابوطالب فندرسکی 11
- آقای سید رضی الدین شیرازی 12
- سید محمد اسماعیل خاتون آبادی 14
- سید عبدالحسیب علوی عاملی 17
- محمد بن عبدالفتاح تنکابنی «فاضل سراب» 18
- سید محمد رضا امامی خاتون آبادی 21
- شیخ بهاء الدین محمد حسن فاضل اصفهانی 24
- ملاصادق اردستانی 27
- ملاگداعلی قاری 29
- ملا اسماعیل خواجویی 30
- آقا محمد بید آبادی 34
- آیت الله سید محمد حسن مجتهد اصفهانی 38
- حاج میرزا محمد نواب لاهیجی 39
- میرزا ابوالمعالی کلباسی 40
- شیخ عبدالحسین محلاتی 43
- میرزا عبدالرحیم کلباسی 44
- سید محمد نجم الواعظین 46
- آیت الله حاج میرزا محمد تقی موسوی (فقیه احمد آبادی) 46
- میرزا عبدالحسین حکیم الهی شهرضایی 49
- میراز حیدرعلی، ندیم الملک اصفهانی 50
- حاج شیخ عباسعلی معین الواعظین 51
- میر سید علی نجف آبادی 52
- محمد حسین مولوی 54
- شیخ اسدالله ایزد گشسب 55
- شیخ محمد باقر فقیه ایمانی 58
- سید محمد علی عریضی 60
- حاج سید صدرالدین کوپایی 61
- حاج سید محمد باقر تویسرکانی 64
- سید محمد رضوی خوانساری 66
- میرزا حسن خان جابری انصاری 68
- میرزا عبدالغفور شمس القراء 71
- آیت الله شیخ محمد باقر زند کرمانی 72
- حجه السلام علی اکبر اژه ای 76
- شهید آیت الله عطاء الله اشرفی اصفهانی 78
- سیده نصرت امین (بانو امین) 81
- خادمین قرآن مدفون در تخت فولاد 88
- اشاره 88
- زین العابدین اشرف الکتاب 89
- میرزا سلیمان خان شیرازی (رکن الملک) 91
- میرزا عبدالحسین قدسی 93
- آقا محمد شمس الکتاب 96
- فهرست منابع و مآخذ 99
- ب) فهرست نسخه های خطی: 104
- ج) فهرست مقالات: 104
- بیان سبب ابتلای یعقوب 107
1- همان ، ص 79
2- همان ، ص 78
3- بیانی ، احوال و آثار خوشنویسان، ج4، ص 1072.
میرزا سلیمان خان شیرازی (رکن الملک)
از شعرا ونویسندگان و مردان نیک نفس و یکی از سیاستمداران خوشنام اواخر عصر قاجاریه، مرحوم رکن الملک شیرازی ،متخلص به «خلف» فرزند محمد کاظم است. ایشان که در طول زندگانی مصدر آثار و خیرات بی شمار بوده، به علت آنکه مدت زمانی مقام نایب الحکومه ظل السلطان، حاکم بیست و پنج ساله اصفهان را داشته ، توانسته است تا حدی از اعمال و رفتار زشت این شاهزاده مغرور و مستبد جلوگیری کند و مانع خرابکاری های بی رویۀ وی گردد.
وی در سال 1254 ق در شیراز به دنیا آمد و به واسطۀ حسن تقریر و مهارت در انشاء مورد توجه مقامات دولتی قرار گرفت. در سال 1277 ق کارگزار جزیرۀ بحرین گردید و از سال 1281 ق منشی مخصوص مسعود میرزا ظل السلطان فرمانفروای فارس شد و آنگاه که حکومت اصفهان و نواحی غربی و مرکزی ایران نیز ضمیمه قلمرو حکومت ظل السلطان گردید ،یعنی سال 1291 ق به اصفهان آمده و نایب الحکومه اصفهان شد و به «رکن الملک» لقب گردید(1).در حسن تدبیر و کفایت و مراتب دینداری و صفای نیت او همین بس که در تمام مدت ریاست هیچ عملی که منافی عفت و تقوی و دیانت باشد، از وی صادر نگردید، خاص وعام از وی راضی بودند و هنوز هم نامش به نیکی و مقرون با دعای خیر میان اهالی اصفهان مشهور است(2).
وی نسبت به علماء و عرفا و مستمندان نهایت ارادت و دستگیری را به عمل می آورد. همچنین آثار خیریه ای از او باقی مانده است از آن جمله :