هر بار از طرف «دفتر فرهنگ معلولین» از آن مرحوم درخواست مصاحبه یا پرسیدن سؤال را مطرح می کردیم با آغوش باز پذیرا بود، با اینکه در نود سالگی معمولاً تاب و توان انسان کاهش می یابد. اما ایشان با رویی خندان و چهره ای بشاش و شاداب می نشست و پس از دریافت پرسش ها، با دقت پاسخ می گفت. خودش ناشنوا بود ولی چند درصدی می توانست با تلفظ واژه ها مقاصدش را تفهیم کند. با این وجود، به رابط یا مترجم بسیار احترام می گذاشت و پیشرفت جامعه ناشنوایی را مرهون زحمات رابط ها (مترجم) می دانست.
بی شک نام و آوازه ایشان در تاریخ ایران و در تاریخ ناشنوایی ماندگار خواهد ماند. اما رسالت بازماندگان، شاگردان و آشنایانش سخت تر از گذشته است. زیرا اینان باید با وظیفه شناسی، این سرمایه ملی، فکری و معنوی را از فراموشی حفظ نموده و به نسل های کنونی و آینده معرفی کنند.
مدیریت دفتر فرهنگ معلولین به خانواده داغدار، همسری که عمری را پا به پای آقای شهیدی در انواع فعالیت های ناشنوایی مشارکت نمود؛ به خانم شیدا که راه پدرش را تداوم بخشیده و دیگر اعضای خانواده نمونه، فعال و پویای شهیدی تسلیت عرض می کند. نیز برای اینکه کارمندان و مدیریت دفتر فرهنگ معلولین اخلاص و محبت خود را نسبت به آن مرحوم و خانواده اش اثبات کند، مجموعه حاضر را آماده و تقدیم نمود. پس از اینکه کتاب را برای خانواده و خانم شیدا فرستادیم. ایشان اسناد و مدارک دیگری همراه با ملاحظات و معرفی اشکالات و خطاها فرستادند. از این رو درصدد برآمدیم تا کتاب کامل تری درباره ایشان آماده کنیم.
لازم به یادآوری است. بر اساس رویه معمول در دفتر فرهنگ معلولین پس از آماده شدن هر کتاب نخست حدود ده نسخه آماده می شود و به افراد خبره داده می شود یا در سایت ها و کانال ها در اختیار عموم قرار می گیرد و پس از دریافت نظریات عموم به انتشار نهایی آن اقدام می شود.
در دهم خردادماه 1397 این اثر را در چند گروه شبکه تلگرام معرفی کردیم. بلافاصله بعضی نویسندگان و پژوهشگران نخبه عکس العمل مثبت نشان دادند و از این کتاب استقبال شایانی نمودند.
همین جا لازم است از خانم شیدا شهیدی تشکر ویژه داشته باشیم، چون مجموعه اسناد و مدارکی که فرستاد تا سی درصد متن کتاب را ارتقا داد. از این رو مجدداً از خلوص و صفای باطنی و انسانیت کم نظیر ایشان تشکر می نماییم. اسناد و مدارک بسیار جالبی فرستادند، برخی مطالب و اسناد ارسالی توسط ایشان موجب می شود جامعه ایرانی تلقی و ذهنیت عمیق تر نسبت به مرحوم شهیدی پیدا کند.
در واقع اگر اینگونه مساعدت های خانم شهیدی نبود این اثر به این صورت و با ساختار کنونی منتشر نمی شد و خدمت ایشان به این کتاب موجب افزایش کیفیت و کمیت آن شده است.
خانواده شهیدی و خانواده باغچه بان از معدود خانواده هایی هستند که تربیت و انسانیت مداری آنان زبانزد است و هر چه درباره آنها بگوییم کم گفته ایم. زیرا حداقل شکل گیری هویت مدنی جامعه ناشنوایان ایران و تحولات این جامعه در فرهنگ، آموزش و پرورش، ورزش، نهادهای مدنی، نهادهای رفاهی و معیشتی مدیون و مرهون زحمات این دو خاندان است.