پیشرفت معلولان صفحه 13

اما این وضعیت پایدار، عمومی و عمیق و ریشه دار نیست و پس از چند سال، به عقب برمی گردد و بنابراین رفاه ها و شرایط گول زننده که در برخی از دوره های تاریخی پدید می آید نباید با توسعه واقعی اشتباه گرفته شود. بعداً مشخصه واقعی توسعه را می گویم. توسعه یک جریان عمیق و باعث تحولات اساسی و تغییرات فراگیر است.

امکان و امتناع

بعضی این پرسش را مطرح کرده اند: آیا پیشرفت در جامعه معلولین ممکن است؟ و گفته اند: اگر فرض هایی مثل ناتوانی ذاتی معلولان پذیرفته شود و قبول کنیم که معلولان انسان هایی هستند که بر اثر مشیت و خواست الهی یا بر اثر عملکرد و دخالت نیروهای اهریمنی و شیطانی در خلقت و سرنوشت آنها به این وضعیت رسیده اند، ضرورتاً باید پذیرفت که هر نوع پیشرفت و رسیدن به زندگی ایده آل ممتنع و محال است.

البته اینها فرضیه هایی است که اسناد و مدارکی در تأیید آنها ارائه شده است، ولی همانطور که می توان این حرف ها و سخنان را اثبات کرد، می توان بطلان آن را هم ثابت نمود. از این رو چنین ادله ای قطعاً، نتیجه خاصی را جلوی پا ما نمی گذارد، یعنی به ما نمی گوید بر اساس چنین مستنداتی به سراغ سازندگی جامعه معلولان برو و موجب خوشبختی و رفاه آنان بشو و نیز به ما نمی گوید حق نداری در این مسیر گام برداری چون سرنوشت آنان محتوم و قطعی از پیش تعیین شده است.

مگر اینکه ادله ای داشته باشیم که در صحت دلالت و صحت سندیت آن هیچ شک و ابهامی نداشته باشیم و در صحت آن صددرصد مطمئن باشیم. البته چنین اسنادی هم در دست نداریم. بنابراین آنچه در منابعی مثل عهدین یا برخی روایات اسلامی آمده نمی تواند دست مایه امکان یا امتناع زندگی مطلوب و ایده آل برای معلولان بشود. از این رو باید به سراغ ادله و مستندات دیگر رفت.