پیشرفت معلولان صفحه 68

بود و دکتر شنیدر که تا سال 1907م در ایران اقامت داشت از جمله پزشکانی بودند که در مدرسه دارالفنون تدریس می کردند. برخی از فارغ التحصیلان پزشکی دارالفنون نیز در همین مدرسه به آموزش پزشکی پرداختند. میرزا رضا دکتر، میرزا علی رئیس الاطباء، نظام الحکما و دکتر حیدر میرزا از این شمارند. میرزا زین العابدین خان ادهم معروف به لقمان الممالک که پس از پایان تحصیلات در دارالفنون به پاریس رفته در آنجا تحصیلات پزشکی خود را کامل کرده بود، به سال 1324ق/ 1286ش در تبریز مدرسه لقمانیه یا دارالتربیت را تأسیس کرد که در آن مقدمات طب، علوم طبیعی و داروسازی تدریس می شد. برای فارغ التحصیلان دارالفنون مریض خانه ای احداث شد تا دوره کارآموزی را در آن بگذرانند. «مریض خانه دولتی» که امروزه بیمارستان سینا نام دارد، نخستین بیمارستان مدرن تهران به شمار می رود. گزارش نخستین جراحی های پزشکان دارالفنون در روزنامه ها منتشر می شد. برخی از پزشکان سنتی، آموزش پزشکی در دارالفنون را به دیده تأیید نمی نگریستند. مهم ترین مخالف آموزش پزشکی در دارالفنون حاج میرزا بابای شیرازی ملقب به ملک الاطباء بود. رئیس مدرسه در واکنش، از میرزا احمد طبیب کاشانی درخواست کرد در این مدرسه طب سنتی تدریس کند. همچنین در میان دانشجویان نیز کسانی بودند که دوره طب سنتی را دیده بودند.

میرزا سید علی که خود در دارالفنون به تحصیل می پرداخت، برای شاگردان مدرسه کتاب شرح نفیسی را تدریس می کرد. در سال 1297ش رشته طب از مدرسه دارالفنون جدا شد و به صورت مدرسه عالی طب در محل جداگانه ای شروع به فعالیت کرد. در سال های 1301 و 1307ش بخش داروسازی و دندان سازی به این مدرسه افزوده شد و در نهایت به سال 1313ش با تأسیس دانشگاه تهران مدرسه عالی طب به صورت یکی از دانشکده های دانشگاه های دانشگاه تهران درآمد.(1) همه این اقدامات و تلاش ها در معلولیت ها و سرنوشت معلولان ایران هم مؤثر بود.