پیشرفت معلولان صفحه 7

روش پیشرفت

اشاره

توسعه یک دانش است و شیوه، ضوابط و راهکارهای علمی ویژه خودش را دارد. معلولان ایران اگر بخواهند به رفاه و زندگی نسبتاً مطلوب برسند باید مسیر توسعه را طی کنند. اما قبل از هر چیز باید خود توسعه را بشناسند.

مدل ها و راهکارها

در جلسات و نشست ها و گاه در منابع مکتوب، برخی عوامل برجسته شده و به معرفی تأثیر عامل خاص در پیشرفت جامعه معلولین و معرفی مسیر توسعه بر اساس آن عامل می پردازند. اکنون دیدگاه های کسانی که یک عامل را مؤثر می دانند، معرفی می کنم:

1- هر جا چند نفر از معلولین جمع باشند، به ویژه اگر صاحب اطلاعات و تجربه باشند، موضوع بهزیستی را پیش می کشند و انتقاداتی از عملکرد سازمان بهزیستی دارند.

اما اینکه سازمان بهزیستی و ادارات آن در استان ها و شهرها تا چه اندازه در سرنوشت معلولان مؤثر بوده اند، هنوز تحقیق جامع و علمی سراغ نداریم و تا کنون خود بهزیستی دفاع عالمانه و منطقی از خودش ارائه نکرده است. اما می توان بهزیستی را به عنوان یک مدل مطرح و معرفی کرد.

2- قانون، تا سال 1396 (زمانِ تصویب قانون حمایت از معلولین) هر جا مشکلی مطرح می شد؛ اگر کسی تبعیض، بی عدالتی، فقدان رفاه و اشتغال معلولان را پیش می کشید، حتماً علت یا مهم ترین علت آن را خلأ قانون می دانست.

اما در دو تا سه سال اخیر که قانون تصویب شده، علت کمبودها را عدم عمل به قانون یا اجرا نکرده قانون می دانند. بنابراین قانون به عنوان یک مدل و راه کار در اصلاح امور معلولین می تواند بررسی شود.

3- قضا و قدر الهی، عده ای حتی در این دوره، همه مشکلات و کمبودها و فقر و