ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 12 صفحه 120

است که در مقطعی از زندگی خویش از شهر قم هجرت کرد و به سوی کوفه شتافت و رحل اقامت افکند و در همین کوفه بود که دنیا را بدرود حیات گفت.(1)

بر پایه همین سخن، تمامی رجال نویسان، این محدّث را ستوده و از او به نیکی یاد کرده و با دیده تکریم و احترام به او نگریسته اند.(2)

آیت الله خویی در کتاب خود می نویسد: جعفر بن حسین، یکی از استادان شیخ صدوق است که در شأن استادش گفته: «رضی الله عنه» که نشانه بزرگیِ این استادِ حدیث است.(3)

یادگار مکتوب

جعفر بن حسین بن شهریار قمی، علاوه بر تدریس، کتاب هایی را نیز تألیف نکرد و آموخته های خود را به رشته تحریر درآورد. نجاشی چند کتاب او را نام برده است که عبارتند از: 1) کتاب المزار؛ 2) فضل الکوفه و مساجدها؛ 3) کتاب النوادر.(4)

به سوی ابدیّت

این استاد گرانقدر و پرتلاش شیعه، بعد از این که عمر بابرکت خویش را در دو شهر قم و کوفه به گردآوری و نشر اخبار معصومین(ع) سپری کرد، سرانجام در سال 340 هجری در شهر کوفه سفر ابدی خود را آغاز کرد و ظاهراً در همان شهر، در جوار قبر مطهّر حضرت امیرالمؤمنین(ع) به خاک سپرده شد.(5)

1- رجال نجاشی، ص 123 .
2- قاموس الرجال، ج 2، ص 378 .
3- معجم الرجال الحدیث، ج 4، ص 64 .
4- رجال نجاشی، ص 123؛ الذریعه، ج 1، ص 34 و ج 24، ص 325 و الاعلام فی القرن الرابع، ص 70 .
5- رجال نجاشی، ص 123 و الاعلام، ص 70 .