ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 12 صفحه 154

1. تاجُ المُلک ابوالغنائم قمّی

بعد از آن که خواجه نظام الملک کشته شد، یکی از رجال برجسته شیعی به نام تاج الملک، که سیاستمداری هوشمند و مدبّر بود، از طرف ملکشاه به سِمَت وزارت منصوب شد. نوشته اند که پس از چندی، رابطه تاج الملک قمی با خواجه بسیار تیره شد. شاید یک دلیلش این باشد که خواجه، سنّی مذهب و تاج الملک قمی، شیعه و علاقه مند به خاندان اهل بیت بوده است.(1)

2. شرف الدین ابوطاهر بن سعد قمّی

او نیز یکی از رجال برجسته و لایق شیعی بود. در آغاز جوانی از شهر قم، که محلّ تولد او بود، به اصفهان رفت و بر اثر قابلیّت و کفایت سیاسی، از چهره های نزدیک به ملکشاه گردید. تا این که در سال 481 که مردم مرو از ستم حکمران آن دیار به تنگ آمده بودند، شکایت خویش را به نزد ملکشاه بردند. خواجه نظام الملک، که در آن هنگام وزیر ملکشاه بود و از قدرت زیادی برخوردار بود، ابوطاهر قمی را به عنوان حاکم راهی آن منطقه کرد. ابوطاهر، مدّت چهل سال با کمال انصاف و عدالت، حکومت کرد. چون صاحب دیوان شاه سلجوقی از دنیا رفت، از او خواسته شد که به اصفهان، مرکز حکمرانی سلاجقه، برگردد. پس از بازگشت، این مرد شیعی به مقام وزارت رسید. به گفته قاضی نورالله شوشتری، او به غایت متدیّن و متشرّع بود و در کمال حلم و وقار به امر وزارت اشتغال داشت.(2) ولی دوران صدارت این وزیر شایسته چندان استمرار نیافت و بعد از سه ماه وزارت، عمر او به پایان آمد. بدن او را به مشهد مقدس بردند و در جوار بارگاه ملکوتی حضرت امام رضا(ع) به خاک سپرده شد. (3)

1- تاریخ ادبیات، ج 2، ص 255 و مجالس المؤمنین، ج 2، ص 461 .
2- مجالس المؤمنین، ج 2، ص 462 .
3- مجالس المؤمنین، ج 2، ص 462 .