ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 12 صفحه 176

رحلت

به دنبال خبری که جعفر بن محمد بن قولویه در سال 339 ق. دریافت کرد، سرانجام در سال 339 بیمار گشت و خود را آماده سفر آخرت کرد. از این روی وصیت نامه خود را نوشت و توصیه های لازم را بیان داشت. به وی گفته شد: این همه ترس و نگرانی تو از چیست؟ امیدواریم خداوند به تو سلامتی و عافیت ببخشد. او در پاسخ گفت: این همان سالی است که من در آن ترسانده شده ام.

جعفر بن قولویه در همان سال در پی عارضه بیماری جان به جان آفرین تسلیم کرد و به لقاءالله پیوست.(1)

اگر چه از نحوه تشییع و خاکسپاری پیکر این عالم بزرگ سخنی به میان نیامده، امّا شکی نداریم که از این استاد بزرگ به خاطر آن همه سوابق علمی و تربیت شاگردانی همچون شیخ مفید، کمال تجلیل و احترام به عمل آمده است.

محل دفن

در این که ابن قولویه در رواق کاظمین و در جوار تربت پاک و مقدس امام موسی بن جعفر و امام جواد(ع) دفن گردیده کسی ابراز تردید نکرده است، جز عبدالله افندی در «ریاض العلماء» که معتقد است وی در قم دفن شده است؛(2) امّا چنین به نظر می رسد که سخن وی