ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 12 صفحه 39

خداوند او را با پیامبر اکرم (ص) محشور گرداند!، خوش آن زمانی که از درس و بحث او بهره مند می شدم و از شیرین کلامی های او لذّت می بردم.»(1)

عبرت پذیری

از ویژگی های استاد ستوده این که از پدیده هایی که در اطرافش رخ می داد، عبرت می گرفت، و سریع متوجه اموری می شد که مایه پند و عبرت است. او این روش را از سیره امام معصوم (ع) آموخته بود؛ آن جا که امیر مؤمنان علی (ع) فرمود:

«ما اَکْثَرَ الْعِبَرَ وَ اَقَلّ الْاِعْتبارَ؛

درس های عبرت انگیز بسیارند؛ ولی عبرت گیرنده اندک است.»(2)

یا روایت شده: هنگامی که امام صادق (ع) کنار سفره برای خوردن غذا نشست، آب گوشت آوردند و دست مبارکشان را به سوی آن دراز کردند، اما چون داغ بود، دستشان را پس کشیدند. در این هنگام امام به یاد آتش دوزخ افتادند و چند بار فرمودند: «از آتش دوزخ به خدا پناه می بریم.» سپس فرمود: «ما که تاب تحمل داغی این غذا را نداریم، چگونه طاقت تحمل آتش دوزخ را خواهیم داشت؟!»(3)

استاد ستوده به پیروی از خاندان عصمت (ع) چنین حالتی داشت. یکی از شاگردانش می گوید: با جمعی از شاگردان پای درس مکاسب استاد ستوده نشسته بودیم. ناگهان عده ای جنازه ای را از رو به روی جلسه درس حرکت دادند. وی درس را رها کرد و با سخنان بسیار اثربخش فرمود: «هَیْ نگویید

1- برگرفته از دفتر یادبود مرقد، ص 34 و 35 و...
2- نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، حکمت 297.
3- روضه الکافی، شیخ کلینی، ص 164.