ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 24 صفحه 111

توکل و عزّت نفس

از روحیات بلند آیهاللّه شرعی توکل و اعتماد او به خدای متعال بود. او از جوانی با قرآن مأنوس بود و زیاد آن را تلاوت می نمود. ساعاتی از شب را به دعا و اذکار مختلف، نافله شب و مناجات می پرداخت. وی به هنگام خروج از منزل یا سفر دعاهای مربوطه را می خواند.

آقای شرعی برای تحصیل مال و جلب مرید تملّق نگفت و بدین منظور برای کسی هم تواضع نکرد. در خوشی ها و ناملایمات خدا را فراموش نمی کرد و او را حلاّل مشکلات خود و دیگران می دانست. و نیز می گفت: با اعتماد و توکل به خدا و صبر و تحمّل نیازها رفع و گرفتاری ها برطرف می شود و این روحیه اعتماد و عزّت و بی نیازی از غیر خدا را در همسر و فرزندان ایجاد کرده بود.

آیهاللّه شرعی برای فرزندان خود نقل می کند که:

«در دوران زعامت آیهاللّه حاج شیخ عبدالکریم حائری فشارهای همه جانبه رضاخان و عوامل او بر طلاّب و حوزه ها بسیار بود و وضع معیشتی طلاّب قم به سختی اداره می شد. من گاهی آنقدر از کاسب های محلّ جنس قرض و نسیه می گرفتم که خجالت می کشیدم از جلوی مغازه آنان عبور کنم. لذا راهم را تغییر داده و از کوچه های دیگر به منزل می رفتم. روزی مقداری آذوقه تهیه کرده بودم. با آنکه عبور از سایه بازار مطلوب بود از کوچه های فرعی عرق ریزان به منزل می رفتم. بین راه با خدا درد دل می کردم و با خود می گفتم: خدایا! اگر پدری داشتم که تمکن مالی داشت و می دانست که من به خاطر بدهکاری این قدر به