ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 24 صفحه 116

عشق به اهل بیت علیهم السلام، احترام به سادات

آیهاللّه شرعی ارادت خاصی به اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، ائمه معصومین: و سادات داشت. او می گفت:

«عقیده من درباره امامت همان اوصاف و بیاناتی است که در متن زیارت جامعه کبیره آمده است.»

با ذکر نام و یاد معصومین شوق و ذوقی در سیمایش نایان می گشت. برای دو عید بزرگ غدیرخم و نیمه شعبان احترام ویژه قائل بود. و در این دو روز بزرگ در خانه می نشست و به دید و بازدید می پرداخت. به همه کسانی که به دیدنش می آمدند به عنوان تبرّک عیدی می داد. مدّاحان و سادات را دو برابر دیگران و نیز در این دو روز - علاوه بر هر پنجشنبه که صله ارحام می نمود - همه ارحام و خویشان را به مهمانی و ناهار دعوت می کرد و به همه عیدی می داد.

وی در روزهای 9 و 17 ربیع الاوّل جشن و سرور ویژه ای بر پا می کرد و توصیه می نمود که پس از مرگش این مراسم ادامه یابد. در شب های ولادت ائمه، در منزلش به عنوان چراغانی چند چراغ نفتی روشن می کرد و روی کرسی می گذاشت. مقداری نُقل تهیه می نمود و در ظرفی کنار چراغ ها قرار می داد. پس از صحبتی کوتاه به مناسبت و لادت، برای اهل خانه نقل ها را به ترتیب از بزرگ ترها که اوّلین آنها مادرش بود توزیع می نمود...

در رابطه با شهادت ثالثه (اشهد ان علیّاً ولی اللَّه) می گفت: