ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 24 صفحه 144

منابر محدّث زاده مورد عنایت و توجه حضرات ائمه علیهم السلام نیز قرار داشت. به گونه ای که درباره توسّل وی به امام حسین علیه السلام و عنایت آن بزرگوار چنین فرموده است:

«مدّتی به گرفتگی حنجره مبتلا شدم. بعد از معالجه زیاد، بالاخره از حنجره ام عکس برداری کردند و گفتند: باید برای همیشه از منبر دست بکشی، مدّتی گذشت نزدیک محرّم شد. دلم شکست گریه کردم و گفتم: یا اباعبداللّه! من یک عمری نوکری شما را داشتم. راضی نشوید از نوکری در خانه شما محروم شوم. صدای مرا به من برگردانید. همان شب در عالم رؤیا دیدم در محضر مولایم امام حسین علیه السلام هستم و یک سید روضه خوان هم خدمت امام بود. آقا به من فرمود: شیخ علی! به این سید بگو روضه دخترم رقیه را بخواند. روضه حضرت را خواند گریه کردم. وقتی از خواب بیدار شدم دیدم به راحتی حرف می زنم. همان روز به دکتر مراجعه کردم. معاینه کرد و با کمال تعجب گفت: هیچ مشکلی در حنجره ات وجود ندارد.(1)

اوصاف اخلاقی

آری، آقای محدّث زاده مانند پدر بزرگوارش رشته وعظ و خطابه را برگزید و مدت 25 سال در تهران و دیگر نقاط مملکت از این راه خدمات ارزنده ای به عالم تشیع نمود. او هرگز در منبر از حریم احادیث و اخبار اهل بیت عصمت و طهارت: تجاوز نکرد. با قلبی رؤف و بیانی ساده و گرم و نرم و دور از تکلّف و تصنع و خودنمایی موعظه می نمود. سخنش از دل بر