ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 24 صفحه 160

در طهارت و کتابی در نماز و اثری در قضا تألیف کرده است.(1) این نوشته های ارزشمند خطی را فرزند وی به علاّمه حاج شیخ عبدالحسین امینی تقدیم کرده است.(2)

سید محمدتقی به دلیل برخی مشکلات و نیز احساس نیاز به خدمت در تهران، دیگر به زادگاه خود یعنی اورازان باز نگشت و نزدیک به سی سال در تهران به تبلیغ پرداخت. تا آنکه در 13 محرم 1325 ق. مطابق 25 بهمن 1285 ش. در هشتاد سالگی (یک سال پس از صدور فرمان مشروطیت توسط مظفرالدّین شاه) دار فانی را وداع گفت و در جوار مرقد امامزاده ماشاءاللّه، در حوالی مزار شیخ صدوق (ابن بابویه) به خاک سپرده شد.(3)

تحصیلات

در شب یک شنبه چهارم شعبان ماه سال 1303 ق. سید محمد تقی صاحب فرزندی گردید که به منظور حفظ نام و یاد پدرش او را سید احمد نامید.

سید احمد ایام کودکی را با پرورش های اخلاقی پدری پارسا، گذرانید و به گونه ای استعدادهایش شکوفا گردید که به تحصیل علوم اهل بیت علیهم السلام راغب گشت. او مقدّمات و سطح را نزد پدر آموخت و پس از آن در برخی مراکز علوم حوزوی تهران مانند: مدرسه مروی به پیگیری و

1- تارخی فراغت وی از این آثار سال 1293 ق. در نجف اشرف بوده است.
2- الذریعه الی تصانیف الشیعه، شیخ آقا بزرگ تهرانی، ج 21، ص 154.
3- نقباءالبشر، شیخ آقا بزرگ تهرانی، ج 1، ص 243.