ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 24 صفحه 254

مرحوم آقا ضیاء الدین سبط الشیخ نقل می کند:

در ایامی که رضا شاه مجالس روضه خوانی را ممنوع اعلام کرده بود و مردم مجالس عزاداری خود را در خانه ها و پنهانی انجام می دادند، روزی در مدرس و اتاق مشایخ بیگدلی دزفول، روضه خوانی همه ساله برپا گردید. درب ساختمان نیمه باز بود و مردم رفت و آمد می کردند. پاسبان هایی که برای اجرای این ممنوعیت در کوچه های شهر به گشت زنی مشغول بودند، از برپایی این مجالس عزاداری آگاه شدند، بنابراین در را به زور باز کردند و به ضرب و شتم مردم پرداختند. مردم پاسبان ها را که دو یا سه نفر بودند گرفتند و به میان مجلس روضه خوانی آوردند. آیهالله آقا شیخ منصور سبط الشیخ از میان عالمانی که در آن مجلس بودند، برخاست و فرمود: این بی دینان اراذل را بزنید و از هیچ کس نترسید! مردم ریختند و پاسبان ها را کتک مفصّلی زدند و دست و پای آنها را بستند. رئیس شهربانی دزفول وقتی از این موضوع آگاه شد، از ترس شورش مردم با تواضعی ریاکارانه به آن مجلس آمد و از علما عذر خواست و با خفّت و سرافکندگی تمام، پاسبان ها را برد.(1)

تألیفات

آقا شیخ منصور، صاحب قلمی دقیق و برخوردار از همّت و جدّیّتی عالی در تألیف کتاب بود. ایشان دارای آثاری وزین در علوم فقه، اصول، حدیث و احکام عملیه است. آثار قلمی و تألیفات او عبارتند از:

1. الوجیزه لعمل المقلّدین؛

2. ذخیرهالآخره (رساله عملیه)؛