ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 24 صفحه 51

عنایت فرماید و ما و سایر مؤمنین را از افادات کافیه و شافیه ایشان بیش از پیش بهره مند فرماید.(1)

خصال معنوی و ملکوتی

ایشان در آغاز ایّام جوانی و نخستین سالی که ازدواج نمود به مرض حصبه سیاه مبتلا گردید و متأسفانه پزشکان بیماری او را درست تشخیص ندادند و تصور نمودند او مرض مالاریا دارد و در نتیجه برایش دارویی تجویز می کنند که نه تنها برای بیماری واقعی او مفید نبود بلکه سلامتی وی را به شدّت تهدید می کند. لذا به حالت احتضار در می آید و شرایط به جایی می رسد که اطرافیان از حیاتش ناامید می گردند ولی خود به پیشگاه حضرت مهدی علیه السلام توسّل نمود و به محضر آن ذخیره الهی و خاتم اوصیا تشرّف یافت و به عنایت امام دوازدهم شفا گرفت.(2)

همچنین بعد از جرّاحی کلیّه وقتی به فاصله کمی به گلپایگان آمد دوباره بیماری ایشان شدّت یافت و به قم و تهران بازگشت، یکی از افراد متدین در رؤیایی راستین حقایقی را مشاهده نمود که از عنایت امام زمان علیه السلام نسبت به وی حکایت داشت.

جلسات ختم آن بزرگوار زبانزد خاص و عام بود و با کیفیت خاصی انجام پذیرفت. علاقه او به ساحت مقدّس خاندان عصمت و طهارت: به نحوی بود که در ایّامی که جلسات تفسیری منعقد می نمود. پس از پایان مطالب لازم می دانست که به اهل بیت علیهم السلام توسّل پیدا کند و حتماً روضه بخواند و خود نیز در مصائب خاندان عترت اشک می ریخت.