ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 31 صفحه 282

کرد و او نامش را علی نهاد. از این رو که مادر علی در زمره سادات قرار داشت او را میرزا علی می گفتند و طبق شهرت شناسنامه ای وی را میرزا علی مقبل خوانده و با اینکه از بخش چاه عینی علامرودشت بود، ولی ایشان بعدها به شیخ علی مقبل و نیز میرزا علی مقبل علامرودشتی معروف شدند. علی دوران کودکی خود را و سپس تحصیلات ابتدایی و متوسطه را گذراند تا این که به خدمت سربازی فرستاده شد. ولی در آن جا مشاهده کرد که کارهای خلاف شرعی چون شراب خواری به صورت علنی انجام گرفته و اجازه نماز خواندن به سرباز داده نمی شود. از این رو با حیله ای خاص از پادگان فرار کرد و مدتی مخفی شده و سپس راهی عراق شد. احتمالا این واقعه در حوالی سال 1320ش. روی داده است.

ورود به حوزه ی علمیه

با این که مزار مطهر و مرقد منور حضرت علی علیه السلام از قرن دوم شاهد حضور عالمان و راویان و دانشمندان بزرگ شیعه بوده است، ولی حوزه علمیه ریشه دار نجف اشرف در سال 449ق. با هجرت شیخ طوسی از بغداد به این شهر مقدس بنیان نهاده می شود و از همان زمان به بعد این حوزه از حوزه های معتبر شیعه به شمار می رفته است. به ویژه از انتهای قرن دوازدهم به بعد و با ظهور طبقه اول شاگردان وحید بهبهانی و سپس با مرکزیت یافتن حضور مراجع شیعه در عتبات به ویژه در نجف بر اعتبار و شهرت این حوزه علمیه افزوده می گردد و این امر تا اواخر قرن چهاردهم که با خباثت های برخی مزدوران بعثی حوزه نجف به حال احتضار افتاد ادامه داشت. زمانی که میرزا علی مقبل به نجف اشرف هجرت نمود حوزه نجف کماکان بالندگی بسیاری داشت و نسل مراجع طراز اول آن از زمره ی شاگردان آخوند خراسانی به شمار می رفتند. با اینکه در این روزگار-یعنی روزگار آیات ثلاث قم- حوزه مقدسه قم نیز مشحون از بزرگان و دانشمندان بود ولی مرحوم مقبل به علت جو نامساعد ایران و مسئله فرار از سربازی راهی عراق گشته و وارد نجف می گردد. با هجرت به عراق عشق تحصیل علوم دینی در دل میرزا علی شکوفا شده و وی