ستارگان حرم: اختران حریم معصومه (س) - 31 صفحه 33

خوش رویی

از خصوصیات ویژه ی ایشان اخلاق خوش بود که به مصداق کلام نورانی امیرالمؤمنین علیه السلام که فرمودند: المؤمن حزنه فی قلبه.(1) ابوی مرحوم به هیچ عنوان حزن و غم و غصه ی خود را به دیگران ابراز نمی کردند و همیشه با رویی گشاده برخورد می کردند و تبسّم ایشان در هر حال دائمی بود.

تحمل و صبر عجیب در مصائب و رنج های جسمی

وقتی والده ی ایشان از دنیا رفتند برای پدرم بسیار سنگین بود اما در عین حال طوری برخورد می کردند که حالت ایشان با روز قبل از وفات والده ایشان مساوی بود.

از موارد و مصادیق دیگر تحمل ایشان در رنج ها این است که در سال 25/12/1391 مرحوم ابوی در اتاق منزل زمین خوردند و استخوان پای ایشان شکست و در تمام لحظاتی که ایشان را از منزل با ویلچر تا برانکارد آمبولانس می رساندیم و بعد به بیمارستان یکبار هم مشاهده نکردیم که بخواهند ناله بکنند و در همان حال هر وقت احوال ایشان را می پرسیدیم می فرمودند: خوبم.

روزی به بنده فرمودند: بحمدﷲ یک هفته است که سردرد من قطع شده است. من عرض کردم: مگر شما سردرد داشتید؟ ایشان فرمودند: بله دو سال بود که من سردرد داشتم و بحمدﷲ برطرف شده ما از سردرد دو ساله ی ایشان خبر نداشتیم آن موقع متوجه صبر و شکیبایی بی نظیر ایشان شدم.

توکل به خداوند

هیچ وقت در مشکلات مأیوس نمی شدند و همیشه حسن ظن به خداوند متعال داشتند و می گفتند: به خداوند توکل کنید و مطمئن باشید همه ی مشکلات با توکل حل می شود.