ابوطالب علیه السلام اول من اسلم ولکن لم یظهر اسلامه الا حین موته صفحه 25

1- الغدیر، ج7/367.

2- الغدیر، ج7/368.

الله، محمّد رسول الله». و در روایت مشهوری آمده که علی علیه السلام فرمود: پدرم از دنیا نرفت تا رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) را خوشنود نمود [و اسلام خود را آشکار کرد].(1)

مؤلّف گوید: مقصود از ایمان ابوطالب در پایان عمر آشکار نمودن ایمان او بوده نه آن که تا آن ساعت ایمان نداشته و در آن ساعت ایمان آورده است، بلکه او از زمان بعثت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) به او ایمان داشته و او اوّل مؤمن به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) بوده است، همان گونه که خواهد آمد. و اگر کسی جز این را بگوید، حقیقت را نیافته است.

و لکن اهل سنّت می خواهند بگویند: «ابوطالب(علیه السلام) در ساعت آخر عمر خود مسلمان شد» در حالی که ما گفتیم: قرائن روشنی هست که او از اول دعوت، اعتقاد به راستی و صداقت پیامبر خدا داشته است، و فرزندان خود و دیگران را تحریص می نمود ه که به او ایمان بیاورند، و لکن ایمان خود را پنهان می کرده تا بتواند از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) حمایت نماید و اگر او در ظاهر ایمان می آورد، قریش از او اطاعت نمی کردند و زعامت او از بین می رفت، و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) حامی دیگری نداشت.

هدانا الله للحق و لصراطه المستقیم بحقّ محمّد و آله الطاهرین صلوات الله علیهم اجمعین.

مرحوم علامه امینی می گوید: « ما احادیث فوق را از باب مماشات و همراهی با اهل سنّت نقل کردیم و گرنه ابوطالب(علیه السلام) نیازی نداشت که در آخر عمر خود اقرار به اسلام بکند، مگر او در چه زمانی کافر بود که در این ساعت آخر عمر بخواهد ایمان بیاورد؟ و آیا [غیر از آنچه گذشت و خواهد آمد] از اشعار ابوطالب(علیه السلام) آشکار نیست که او از اوّل ایمان به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) داشته است؟! از این رو ما بخش هایی از اشعار ابوطالب(علیه السلام) رامی آوریم تا این مساله برای همه روشن شود .

اشعار ابوطالب(علیه السلام) قابل انکار نیست

حضرت ابو طالب علیه السلام در اشعار خود گوید:

لیعلم خیار الناس أن محمّدا

وزیر لموسی والمسیح ابن مریمِ

أتانا بهدیً مثل ما أتیا به

فکلّ بأمر الله یهدی ویعصم

و إنّکم تتلونه فی کتابکم

بصدق حدیثٍ لا حدیث مبرجَمِ(2)

و نیز گوید: