ابوطالب علیه السلام اول من اسلم ولکن لم یظهر اسلامه الا حین موته صفحه 34

مؤلّف گوید: از روایات استفاده می شود که ابوطالب(علیه السلام) تا آخرین لحظات عمر خود، ایمان خویش را پنهان می کرده، تا مشرکین قریش نتوانند به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) آزار برسانند، و در لحظه ی آخر عمر ایمان خود را نزد رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) اظهار نموده است.

چنان که در روایت ابی الطفیل عامربن واثله آمده، که امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود: پدرم هنگام مرگ نزد رسول خدا(صلی الله علیه وآله و سلّم) شهادت به حقانیّت اسلام داد و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) که ایمان و شهادتین او را شنید به من فرمود: او چیزی به من گفت که از دنیا و آخرت نزد من بهتر بود.(1)

واز این روایت برخی استفاده کرده اند که ابوطالب(علیه السلام) در ساعت آخر عمر خود ایمان آورده است، و این خطای در فهم است، چرا که از مدارک فراوانی که گذشت و خواهد آمد استفاده می شود که ابوطالب(علیه السلام) قبل از دیگران ایمان به نبوّت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) داشته و لکن ایمان خود را آشکار نمی کرده است، بنابراین نباید گفته شود او هنگام مرگ ایمان آورده و یا سومین نفر بوده که ایمان آورده است بلکه او اوّلین نفر بوده که ایمان آورده، و به خاطر ایمانی که داشته از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) حمایت کرده است. از این رو ما نام این کتاب را (اوّل من أسلم) قرار دادیم، والله الموفق .

و در روایت اهل سنّت نیز آمده که امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود: به خدا سوگند، ابوطالب(علیه السلام) مسلمان و مؤمن بود، و ایمان خود را کتمان می کرد، و از ترس این که قریش بر بنی هاشم هجوم بیاورند و با آنان جنگ کنندایمان خود را کتمان می نمود.(2)

مرحوم کلینی در اصول کافی ص244 از امام صادق(علیه السلام) نقل نموده که فرمود: چگونه می شود گفت:که ابوطالب(علیه السلام) کافر بوده، در حالی که می گوید:

لقد علموا أنّ ابننا لا مکذَّب

لدینا و لا یعبأ بقیل الأباطل

و أبیض یستسقی الغمام بوجهه

ثمال الیتامی عصمه للأرامل(3)

ایمان اجداد پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) تا حضرت آدم علیهم السلام

در مدارک اسلامی از نظر اهل البیت(علیهم السلام) همان گونه که گذشت ، جمیع اجداد رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) پاک و مؤمن و موحّد بوده اند و در روایات آمده که آنان یعنی اهل البیت(علیهم السلام) از دامان های پاک به دامان های پاک منتقل شده اند چنان که در زیارت جامعه کبیره از امام هادی(علیه السلام) می خوانیم:

1- - الغدیر، ج7/387، از کتاب الحجّه سیّدفخّاربن معد، ص23.
2- - الغدیر، ج7/388.
3- - رواه فی «الغدیر» ج7/391 عن الکلینی و تفسیر البرهان ج3/795.