ابوطالب علیه السلام اول من اسلم ولکن لم یظهر اسلامه الا حین موته صفحه 65

8- تغییر سیره ی رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) در زمان حکّام بنی عباس نیز حقایقی را محو نمود و باطل هایی را به اسم سیره ی رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) برقرار کرد، آری پس از نوشتن سیره ی جدید در زمان عبدالملک بن مروان که در حقیقت او سیره ی محمّدیه و علویّه این آیین را دگرگون نموده و سرمایه های ارزشمند این امّت را آتش زده، و بیعت آن دو عقبه و معرکه ی بدر را که آیات قرآنی نیز به آن ها اشاره داشت تغییر داده، بنی عباس و حکّام جائر و منافق و بدتر از بنی امیّه آنان نیز آمدند، و سیره محمدبن اسحاق را که لقب شیخ کتّاب سیره را به خود گرفته بود، دایر نمودند و تاکنون بر قرار مانده و سیره های دیگر از او گرفته شده است.(1)

در سیره ابن سعد آمده: « محمد بن اسحاق کسی بود که تاریخ و سیره و جنگ های رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) را نوشت، و از مدینه خارج شد، و کسی جز ابراهیم بن سعد از او روایت نکرد، و ابن اسحاق نزد منصور دوانیقی آمد و باز جنگ های رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) را زیر نظر او نوشت. و اهل کوفه از آن اطلاع یافتند، و بعد از محمدبن اسحاق، ابن هشام آمد، و سیره ی تازه ای نوشت.[مطابق خواسته ی ملوک زمان].(2)

مظلومین تاریخ کیانند؟

مؤلّف گوید: از آنچه گذشت ظاهر شد که حضرت ابوطالب(علیه السلام) بیشتر عمر خود را صرف دفاع از پیامبرخدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نمود، و خشم کفّار و مشرکی مکّه را تحمّل کرد، او طعنه ها و رنج های شعب را پذیرفت، در حالی که مشرکین مکه، او و بنی هاشم را تحریم سیاسی و اقتصادی و فرهنگی نمودند، و با این حال او حمایت خود را در قالب شعر و نثر از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) دریغ ننمود، و سخت مقابل مشرکین ایستاد و از جان آن حضرت حفاظت کرد، او فرزندان خود امیرالمؤمنین(علیه السلام)

و جعفر را امر نمود که به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) ایمان بیاورند و او را تصدیق کنند و با او نماز بخوانند، و در حقیقت ابوطالب(علیه السلام) دار و ندار خود را صرف حمایت از پیامبرخدا و آیین او نمود. و در آخرین لحظات عمر خود نیز، فرزندان و خاندان خود را به حمایت از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) وصیّت کرد، و مع الأسف با همه ی این اوصاف اهل سنّت او را کافر و مشرک می دانند.

آری مردمی که فرزند او علی بن ابیطالب(علیهماالسلام) که عزیزترین و محبوب ترین افراد نزد رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) بود را با قلم ها و تبلیغات خود به امر حکّام بنی امیّه و بنی عباس بدترین مردم معرّفی نمودند، و با سبّ و دشنام به او به خدای خود تقرّب جستند، چگونه امکان دارد رعایت حق پدر او ابوطالب(علیه السلام) را بکنند؟!! بنابراین تنها امیرالمؤمنین(علیه السلام) مظلوم تاریخ نبود بلکه پدر او ابوطالب و فرزندان او ائمه ی طاهرین(علیهم السلام) نیز مظلومین تاریخ بوده اند، و هر انسان منصفی این حقیقت را باور می کند، و این باور، علمای شیعه را واداشت تا از ابوطالب(علیه السلام) حمایت کنند و کتاب های فراوانی درباره ی او بنویسند مانند: