ابوطالب علیه السلام اول من اسلم ولکن لم یظهر اسلامه الا حین موته صفحه 84

نیامده است، و چه قدر سزاوار است که امام ائمه داخل قبله مسلمین متولّد شده باشد، و منزّه است خدایی که هر چیزی را در جای خود قرار می دهد، و هو أحکم الحاکمین.(1)

مؤلّف گوید: ما فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(علیهماالسلام) را در کتاب «میزان الحق»، و کتاب «حقیقت مظلوم» و کتاب «آیات الفضائل و فضائل علی(علیه السلام) در قرآن» و برخی از کتاب های دیگر خود ذکر کرده ایم دوستان مراجعه فرمایند.

رحلت حضرت ابوطالب(علیه السلام) از دنیا

تردیدی نیست که رحلت حضرت ابوطالب(علیه السلام) سبب حزن و اندوه و پریشانی فرزندان و خویشان او و همه مسلمانان شد، و بیش از هر کسی رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) و فرزند او امیرالمؤمنین(علیه السلام) بر او غمگین و پریشان و گریان شدند.

و چون خبر رحلت ابوطالب(علیه السلام) به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) رسید، به امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود: «اِمضِ یا علی فتولّ أمره و تولّ غسله و تحنیطه و تکفینه، فإذا رفعته علی سریره فأعلمنی»

یعنی، یا علی پدر خود را غسل بده و حنوط کن و کفن بر بدن او بپوشان و چون او را آماده کردی و بر روی سریر گذاردی مرا خبر کن.

پس امیرالمؤمنین(علیه السلام) به دستور آن حضرت عمل نمود، و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) آمد و پیشانی راست او را چهار بار مسح نمود و پیشانی چپ او را سه بار مسح کرد، و چون امیرالمؤمنین(علیه السلام) بدن پدر را بر سریر گذارد و حرکت داد، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) مقابل تابوت آمد و پریشان و محزون بود و فرمود:

ای عمو! خوب صله رحم کردی، خدا جزای خیر به تو بدهد، تو در کودکی مرا تکفّل کردی، و چون بزرگ شدم مرا یاری و کمک نمودی.

سپس رو به مردم نمود و فرمود: به خدا سوگند من برای عمویم شفاعتی خواهم نمود که جنّ و انس از آن به شگفت آیند.(2)

و چون دستور نماز میت هنوز نیامده بود، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) بر ابوطالب و خدیجه نماز نخواند.

مرثیه رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) برای ابوطالب(علیه السلام)

مؤرّخین نوشته اند: بعد از رحلت ابوطالب(علیه السلام) روزی نیامد که رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) یادی از عموی خود نکند، و خدمات و حمایت های او را بیاد نیاورد، چرا که ابوطالب(علیه السلام) شبانه روز دشمنان را از آزار به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) جلوگیری می نمود.