ابوطالب علیه السلام اول من اسلم ولکن لم یظهر اسلامه الا حین موته صفحه 87

3- تذکره ابن جوزی، ص6، الغدیر، ج7/378.

و نیز فرمود:

أرقت لنوح آخر اللیل غرّدا

یذکّرنی شجواً عظیماً مجدّداً

أبا طالبٍ مأوی الصعالیک ذا الندی

وذا الحلم لا خلفاً ولم یک قعددا

فأمست قریش یفرحون بفقده

ولست أری حیّاً لشئٍ مخلّدا

و یرجون تکذیب النبیّ وقتله

وأن یفتروا بهتاً علیه ویجحد

کذبتم وبیت الله حتّی نذیقکم

صدور العوالی والصفیح المهنّدا

فإمّا تبیدنا وإمّا نبیدکم

وإمّا تروا سلم العشیره أرشدا

وإلّا فإنّ الحیّ دون محمّدٍ

بنو هاشمٍ خیر البریه محتدا

وإنّ له فیکم من الله ناصراً

ولست بلاقٍ صاحب الله أوحدا

نبی أتی من کلّ وحیٍ بحظّهٍ

فسمّاه ربّی فی الکتاب محمّدا

أمین علی ما استودع الله قلبه

وإن کان قولاً کان فیه مسدّدا.(1)

حدیث جعلی ضحضاح و کینه های دیرینه ی منافقین از امیرالمؤمنین(علیه السلام)

همان گونه که گذشت منافقین صدر اسلام به خاطر دشمنی هایی که از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در دل داشتند، چرا که او پدران و اقوام آنان را در جنگ ها کشته بود، و آنان در مقام تلافی و مقابله ی با آن حضرت بودند، وکاری جز توهین و تکفیر او و پدرش ابوطالب(علیهماالسلام) نداشتند و تا توانستند به آنان و کل بنی هاشم و امامان بعد از امیرالمؤمنین(علیهماالسلام) توهین و تحقیر نمودند، و نسبت های دروغ به آنان دادند، و یکی از توهین های آنان این حدیث جعلی است که بخاری در باب حدیث اِسراء جلد 4 ص247 نقل نموده و به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نسبت داده است که رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرموده باشد: