شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 100

زبان آن حضرت بشارت به بهشت برای شما آمده، گریه می کنی؟»

فرمود: «من به خاطر مرگ گریه نمی کنم. اندوه من برای آن است که هر زنی در شب عروسی خود نیازمند زنی دیگر است که سرش را با او در میان گذارد و نیازمندی ها وخواسته هایش را به او بگوید. فاطمه الآن کوچک است. از آن می ترسم در شب عروسی او کسی نباشد که کارهایش را انجام دهد و در مشکلات او را یاری دهد.» عرض کردم: «بانوی من! به شما قول می دهم که اگر تا آن روز زنده ماندم به جای شما این کار را انجام دهم.»

در شب عروسی فاطمه علیها السلام پس از آن که رسول خدا(صلی الله علیه و آله) وارد خانۀ علی علیه السلام شد، دستور داد همۀ زنان خارج شوند و خود نیز بعد از مدتی عازم رفتن گردید. اما مرا در تاریکی شب دید و علت ماندن را جویا شد. من نیز با اشاره به سخنان خدیجه علیها السلام، به قولی که به او داده بودم اشاره کردم.

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) با شنیدن نام خدیجه علیها السلام و انگیزۀ مادرانه او نسبت به فاطمه علیها السلام گریست و برایم _ به خاطر پایداری به عهد و پیمان خود _ دعا کرد.(1)

آری علاقه و ارادت حضرت خدیجه علیها السلام نسبت به دخت دردانه و یگانه خویش موجب گردیده که در آینۀ معارف والای فرهنگی، آن بانوی ایثارگر و مهربان را همراه آسیه دختر مزاحم و مریم دختر عمران، چونان حاجب و نگاهبان در پیش روی فاطمه علیها السلام دیده، که همراه او حرکت کرده تا زهرا علیها السلام را وارد بهشت کنند.(2)

و یا به گفتۀ رسول خدا(صلی الله علیه و آله) آن زن عزیز و با عظمت، همراه با هفتاد هزار فرشته که به دست خود پرچم های تکبیر دارند، از فاطمه استقبال می کنند.(3)

پایان این بخش از نوشتار را با بخشی از اشعار سراسر شور و شعور از فرزند فرزانه فاطمه علیها السلام، حضرت امام خمینی= _ خطاب به مادر _ زینت می بخشیم:

ای ازلیت به تربت تو مخمر

وی ابدیت به طلعت تو مقرر

آیت رحمت ز جلوۀ تو هویدا

رایت قدرت در آستین تو مضمر

1- . اربلی، ابوالحسن علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفه الائمه، ج 1، ص366؛ رحمانی همدانی، احمد، شادمانی دل پیامبر(صلی الله علیه و آله)، ص638 _ 639.
2- . بحرانی اصفهانی، نورالدین عبداللّه بن نور، عوالم العلوم والمعارف، ج11، ص46 _ 49.
3- . مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج8، ص53 _ 55.