شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 131

3. حضرت خدیجه علیها السلام، مادر حضرت زهرا علیها السلام

حضرت زهرا علیها السلام در بارۀ منزلت مادر می فرماید: «اِلْزَمْ رِجْلَها فَاِنَّ الْجَنَّهَ تَحْتَ اَقْدامِها؛(1) به پایش درآویز، که بهشت زیر پای مادران است.»

یکی از فضایل خدیجه علیها السلام این است که او مادر بانویی بزرگوار و شریف چون فاطمه علیها السلام است. این دو بزرگوار بسیار به یکدیگر دل بسته بودند. فاطمه علیها السلام پیش از تولّد با مادر خود سخن می گفت و آن گاه که تمام زنان قریش، خدیجه علیها السلام را تنها گذاشتند، آرامشی درونی به قلب دردمندش می بخشید و او را در سختی ها دلداری می داد. خدیجه علیها السلام نیز فاطمه علیها السلام را از جان و دل دوست می داشت؛ چون از مقام و منزلت دختر خویش آگاه بود.

آورده اند روزی حضرت خدیجه علیها السلام مشغول خواندن نماز چهار رکعتی بود. می خواست در رکعت سوم سلام دهد که فاطمه علیها السلام از شکم مادر ندا داد: «قُومی یا اُمّاهُ فَاِنَّکِ فِی الثّالِثَه؛(2) برخیز مادر که در رکعت سوم هستی.»

اسماء

بنت عمیس می گوید: «زمانی که خدیجه در بستر بیماری بود، گریه می کرد. عرض کردم: شما که بانوی زنان جهان و همسر پیامبر هستید و آن حضرت، شما را به بهشت بشارت داده است، چرا می گریید؟ فرمود: برای مردن گریه نمی کنم. هر زنی در شب عروسی اش نیازمند مادر است که سرّش را با او در میان بگذارد و نیازها و خواسته هایش را به او بگوید. من از آن ناراحتم که در شب زفاف فاطمه کسی نیست که او را یاری دهد. گفتم: بانوی من! به شما قول می دهم که اگر تا آن روز زنده ماندم، به جای شما برای فاطمه مادری کنم.

شب زفاف فاطمه، رسول خدا فرمان داد که زنان همگی از خانۀ فاطمه خارج شوند، ولی من نرفتم. پیامبر هنگام خروج، متوجّه من شد و فرمود: تو کیستی؟ چرا نرفتی؟ عرض کردم: پدر و مادرم فدای شما، قصد سرپیچی نداشتم، ولی به خدیجه وعده ای داده ام که می خواهم به آن وفا کنم. آن گاه جریان را به طور کامل تعریف کردم. پیامبر گریست و مرا دعا کرد.»(3)

1- . متقی هندی، علی بن حسام الدین، کنز العمّال، ج 16، ص 462.
2- . رحمانی همدانی، احمد، فاطمه الزهراء3 بهجه قلب المصطفی، ص 472.
3- . همان، ص 686، اِربلی در کتاب کشف الغمّه می گوید: اسماء بنت عمیس همراه شوهرش جعفر بن ابی طالب به حبشه هجرت کرده بود و تا سال ششم هجرت بازنگشت، حال آن که ازدواج فاطمه علیها السلام در سال دوم هجری بوده است. وی معتقد است که سُلمی دختر عمیس، همسر حمزه بن عبدالمطلب در مراسم ازدواج فاطمه علیها السلام حضور داشته است و شاید روایت از زبان او نقل شده باشد.