شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 231

محمّد(صلی الله علیه و آله) و خدیجه علیها السلام جاری شد.(1)

در این هنگام، ابوطالب علیه السلام به حاضران گفت: «گواهی دهید که خدیجه ازدواج با محمّد را پذیرفت و مهریۀ آن را خود بر دوش گرفت.» یکی از حاضران گفت: «شگفتا! تاکنون ندیده بودیم که زنی مهریۀ ازدواجش را خود بر دوش بگیرد.»

ابوطالب علیه السلام که از سخنان او ناراحت شده بود، برخاست و گفت: «آری، اگر مردان همانند برادرزاده ام محمّد باشند، او را با گران ترین بها و سنگین ترین مهریه بربایند، ولی اگر امثال شما باشند، با شما جز به مهریّۀ سنگین ازدواج نخواهند کرد.»

سپس مراسم جشن عروسی برگزار شد. در این هنگام، عبد اللّه بن غنم، یکی از قریشی یان اشعاری را بدین مضمون خواند:

«ای خدیجه! گوارا و مبارک باد تو را که پرندۀ همای بختت به سوی کوی سعادت و خوشبختی به پرواز درآمد؛

چرا که با برترین انسان ها ازدواج کردی. چه کسی در میان مردم، همچون محمّد دارای مقامات عالی است؟

دو راست گو و نیکوکار، یعنی حضرت عیسی و حضرت موسی، به ظهور او مژده داده اند و زمان ظهور، چقدر نزدیک شده است.

از روزگاران پیش، نویسندگان اقرار کرده اند که در سرزمین بطحا، پیغمبری راهنما و هدایت شده طلوع خواهد کرد.»(2)

آورده اند وقتی پس از مراسم عقد، حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله) برخاست تا همراه ابوطالب علیه السلام به خانه اش بازگردد، خدیجه علیها السلام با کمال مهر و محبّت به آن حضرت عرض کرد: «اِلی بیتِک