شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 360

خدیجه علیها السلام برای راضی کردن پدرش به این ازدواج او را مست کرده بود، مبنایی ندارد.(1)

به هر حال پس از موافقت عمرو بن اسد، مراسم خواستگاری و عقد، در خانۀ خدیجه علیها السلام برپا شد. این مراسم دو ماه و 25 روز بعد از سفر تجاری شام برگزار شد.(2) در این مجلس عموهای پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله)، چند تن از بستگان خدیجه علیها السلام و عده ای از بزرگان قریش حضور داشتند. ابوطالب علیه السلام خطبۀ عقد را چنین خواند:

«سپاس خدا را که ما را از نسل ابراهیم و فرزندان اسماعیل قرار داد و ما را به کعبه ای حرام و حرمی امن سرفراز داشت و ما را بر مردم سروری داد و شهر ما را مبارک گرداند. برادرزاده ام محمّد بن عبد اللّه اگرچه از مال دنیا تهی دست است اما با هیچ مردی از قریش سنجیده نشود، جز آن که بر او فزونی آید و با احدی قیاس نشود، مگر آن که از او بالاتر و فزون تر باشد. چه مال روزی دگرگون و سایۀ بی دوامی است. او خواهان خدیجه و خدیجه نیز خواهان او است و کابین آنچه بخواهید، نقد آن از مال من است. سوگند به پروردگار کعبه، او را امری بزرگ و پیشامدی جهان گیر است.»(3)

مهریۀ خدیجه علیها السلام، بیست شتر ماده و یا مبلغ دوازده و نیم یا دوازده اوقیه، معادل پانصد درهم تعیین شد (هر اوقیه چهل درهم است) که توسط ابوطالب علیه السلام پرداخت گردید.(4) پس از

1- . ر. ک: ابن سعد واقدی، ابوعبداللّه محمّد، الطبقات الکبری، ج 1، ص 132 _ 133؛ ابن حبیب بغدادی، ابوجعفر محمّد، المُحَبَّر، ص 78؛ ابن واضح یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 20؛ مقریزی، احمد بن علی، امتاع الاسماع، ج 1، ص 10 _ 11؛ و نیز: محمود طهماز، عبدالحمید محمد، السیده خدیجه ام المؤمنین وسبّاقه الخلق الی الاسلام، ص 32 _33.
2- . مقریزی، احمد بن علی، امتاع الاسماع، ج 1، ص 9.
3- . ابن واضح یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 20؛ و نیز ر.ک: حلبی، علی بن برهان، السیره الحلبیّه، ج 1، ص 139؛ نویری، احمد بن عبدالوهاب، نهایه الإرب فی فنون الادب، ج 1، ص 104؛ مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج 16، ص 19.
4- . برای اقوال مختلف ر. ک: ابن اسحاق، ابو عبداللّه محمّد، کتاب السیر والمغازی، ص 82؛ ابن هشام حمیری، ابومحمد عبدالملک، السیره النبویه، ج 1، ص 203؛ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الأشراف، ج 1، ص 111؛ ابن حبیب بغدادی، ابوجعفر محمّد، المُحَبَّر، ص 79؛ مقریزی، احمد بن علی، امتاع الاسماع، ج 1، ص 10؛ نویری، احمد بن عبدالوهاب، نهایه الإرب فی فنون الادب، ج 1، ص 105؛ مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج 16، ص 10، 12.