شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 63

امانت داریت در میان قومت، و اخلاق نیکو و راست گویی ات، مایلم با تو ازدواج کنم.»

سرانجام خدیجه علیها السلام در سن چهل سالگی، هنگامی که رسول خدا(صلی الله علیه و آله) 25 سال از سن مبارکش می گذشت، با مهریه دوازده یا سیزده اوقیه(1) _ که خود ضمانت پرداخت آن را به عهده گرفت _ به نکاح رسول اللّه (صلی الله علیه و آله) درآمد. خدیجه علیها السلام اولین کسی بود که اسلام آورد و همواره حامی و پشتیبان همسرش رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بود و از بذل جان و مال در راه دین خدا و پیامبرش دریغ نفرمود.

فرزندان: در بارۀ فرزندان خدیجه علیها السلام و پیامبر(صلی الله علیه و آله) گفتار مختلفی نقل شده است. ابن عبدالبر می نویسد: اجماع اکثر کسانی که انساب را نوشته اند بر این است که چهار دختر و دو پسر بوده اند؛ در حالی که برخی مانند ابن اسحاق چهار دختر و چهار پسر را ذکر کرده اند.(2)

صدوق به سند خود از ابوبصیر از حضرت ابو عبد اللّه7 روایت می کند که فرمود: «وُلِدَ لِرَسولِ اللّ_هِ(صلی الله علیه و آله)، مِن خَدیجَهَ، القاسِمُ وَ الطّاهِرُ وَ هُوَ عبد اللّه، وَ اُم کُلثومٍ، وَ رُقَیَّهُ، وَ زَیْنَبُ، وَ فاطمِهُ؛(3) برای رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از خدیجه، قاسم، طاهر، که همان عبد اللّه است و ام کلثوم، رقیه، زینب و فاطمه متولد شدند.»

علی بن عبدالعزیز جزجانی می گوید: فرزندان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) عبارت بودند از: قاسم، زینب، ام کلثوم، فاطمه، رقیه و عبد اللّه ، و طیب و طاهر لقب های عبد اللّه بوده است و این سخن صحیح است و بقیه خلط کرده اند. بنابراین، آنچه به صواب نزدیک تر است، این است که فرزندان آن حضرت عبارت اند از: قاسم، زینب، ام کلثوم، فاطمه، رقیه و عبد اللّه که پس از اسلام به دنیا آمد و او را طیب و طاهر نامیدند. پسران در خردسالگی از دنیا رفتند؛ ولی دختران زنده ماندند و همه اسلام آوردند و پس از رسول اللّه (صلی الله علیه و آله) به مدینه هجرت کردند.(4)

1- . اوقیه وزنه معادل هفت مثقال بوده است، امروزه متعارف 71، 0 درهم است. (لغت نامۀ دهخدا)
2- . ابن عبدالبر، یوسف بن عبداللّه ، الاستیعاب، ج 4، ص 1819؛ ابن اثیر جزری، علی بن محمّد، الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 175.
3- . شیخ صدوق، محمّد بن علی، الخصال، ج 2، ص 404 باب السبعه.
4- . ابن اثیر جزری، علی بن محمّد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج 5، ص 434؛ مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج 22، ص 151 _ 152؛ مامقانی، عبداللّه بن محمّدحسن، تنقیح المقال فی احوال الرجال، ج 3، ص 77، من فصل النساء.