حاکمان قم صفحه 100

متعددی بود.نخست،مدتی پایتخت سلطان محمّد بهادر بود.آن گاه، مجددا به تصرف سپاه شاهرخ درآمد.اندکی بعد با درگذشت ناگهانی وی،سلطان محمّد بهادر به قم بازگشت و زمام امور را در دست گرفت.

امّا پس از چند ماه،سپاه ترکمان آن را تصرف نمود.اوایل سال بعد و به دنبال عقد قرارداد صلح میان جهانشاه ترکمان و سلطان محمّد بهادر، قم مجددا تحت تصرف سلطان محمّد قرار گرفت.دو سال بعد،سلطان محمّد کشته شد و قم و دیگر متصرفات او را بابر تصرف نمود؛ولی چند ماهی بیش به طول نینجامید که سپاه ترکمان به عراق عجم حمله کردند و قم و دیگر نقاط آن را گشودند.از آن پس،این منطقه به طور کامل از قلمرو حکومت تیموری بیرون رفت.

با درگذشت جهانشاه،اوزون حسن بر متصرفات او دست یافت و قم نیز-بجز مدت کوتاهی که حاکم قبلی به استقلال بر آن فرمانروایی می کرد،و مدت کوتاه تری که امرای سلطان ابو سعید گورکانی آن را در دست داشتند-از آن پس در دست امرای آق قویونلو بود.

پس از درگذشت اوزون حسن در سال 882 ه.ق.چند سالی منطقۀ عراق عجم،دستخوش آشفتگی بود.گذشته از اختلافاتی که بر سر جانشینی اوزون حسن درگرفت،شورش بایندربیک-که از امرای آق قویونلو بود-و تسلط و دست یافتن او بر عراق،به این آشفتگی کمک کرد؛لیکن سرانجام یعقوب میرزا بر امور مسلط گردید و مجددا آرامشی نسبی حکمفرما شد.این وضع تا سال 896 ه.ق.که وی در گذشت،ادامه یافت.