حاکمان قم صفحه 109

محمّد بهادر به قم فرستاد.

بایر،پس از کشتن برادر خود سلطان محمّد،در سال 856 ه.ق.امیر درویش علی را به حکومت قم و برادرش امیر شیخ علی را به حکومت ساوه گمارد؛لیکن چون هیچ یک،رفتار خوبی با مردم نداشتند، نارضایتیها در این دو شهر بالا گرفت و در سال 857 ه.ق.ترکمانان حمله کردند و ساوه را به آسانی و قم را به سختی گرفتند و هردو برادر را دستگیر ساختند. (1)

97.خواجه یحیی قمی

وی،امیر دولتی نبوده است،بلکه در کنار امیر منصوب تیموری،در قم نفوذ داشته و شاید بیش از امیر تیموری اداره امور شهر را در دست داشته است.روملو،دربارۀ خواجه یحیی قمی نوشته است که وی «راتق و فاتق آن مملکت(قم)بود».گزارشی تاریخی در دست است که نشانگر نفوذ و قدرت اوست.این گزارش،مربوط به ماجرای حملۀ سپاه ترکمان به قم در سال 857 ه.ق.است.پس از درگذشت سلطان محمّد بهادر،سپاه ترکمان به قم،حمله ور شد. (2)

با آنکه پیوستن به حیطۀ تصرف جهانشاه قره قویونلو-که پادشاهی شیعی مذهب بود-هیچ گونه زیانی برای قم نداشت،درویش علی میرک،حاکم منصوب از طرف بابر تیموری،بدون جهت،چند ماه در