حاکمان قم صفحه 134

می بردند و بازمی گشتند و دروازه ها را می بستند.

اهل شهر،چون از نجف خان رضامندی داشتند،در حفظ دروازه ها کوشش می کردند.قم و بلوک آنجا،سوار و سرباز بومی و غریب نداشت؛لیکن محافظت دروازه های شهر با چریک و جمعیت چند نفر شهری و بلوکی بود.هفده روز کار محاصره به طول کشید.آقا محمّد خان،خواست تا مأیوسانه به تهران یا جایی دیگر برود. (1)نگهبانانی از دروازۀ ری،که بیشتر بر عهدۀ علی اللهی های قمرود بود.آنها،شبانه به نزد آقا محمّد خان رفتند و در ساخت و پاختی شبانه،از وی وعدۀ التفات گرفتند که بخش مهمّی از اراضی قم،تیول آنها باشد و از حشم و غنمشان باج نخواهند و پس از گرفتن فرمان کتبی مبنی بر عمل به این وعده ها،گفتند:ما شما را از دروازه ای که به ما سپرده شده است،داخل شهر می کنیم.

در این حال،نجف خان-که گمان کرده بود همۀ اهل شهر،این کار را کرده اند-از دروازۀ کاشان بیرون رفت و شهر به دست قاجار افتاد و طبق معمول،بگیر و ببند،کشتار و انتقام کشی از همراهان حاکم پیشین، آغاز شد. (2)

*