حاکمان قم صفحه 49

به دل داشتند.او می خواست از این مسئله،برای انگیزش مردم بر ضد امین بهره ببرد.

برخی دیگر گفته اند که خود علی بن عیسی،چنین پیشنهادی به امین کرد و گفت که مردم خراسان نامه ای به او نوشته اند و گفته اند که تنها اگر او به سوی آنان حرکت کند،از او فرمانبرداری خواهند کرد،و اما اگر غیر از او کسی باشد،نه.

درهرحال،او بهره ای از این سفر نبرد و حکومت او در این منطقه چند روزی بیشتر طول نکشید.علی بن موسی در شعبان 195 ه.ق.

حرکت کرد و در نزدیکی ری،با لشکر طاهر که از سوی مأمون در آنجا مستقر بودند،درآویخت و شکست خورد و خود او در صحنۀ جنگ کشته شد و سر او را نزد طاهر بردند. (1)

21.هرثمه بن اعین

خلفای عباسی،به قم توجه می کردند،نه از آن جهت که به آن شهر و مردمش علاقه داشتند،بلکه چون قمیها در هرفرصتی از فرمان آنها سر باز می زدند.از این روی،آنها برای جلب رضایت مردم قم،اغلب یکی از رجال شیعه یا متمایل به شیعه را به امیری آنجا می فرستاند.از جمله، در سال 200 ه.ق.مأمون،حکومت قم را به هرثمه تفویض کرد.

تفصیل مطلب اینکه چون ابو السّرایا در زمان مأمون به طرفداری از علویان بر مأمون خروج کرد،فضل بن سهل به مأمون گفت که هرثمه،