حاکمان قم صفحه 67

به جایی رسید که هرکس از طرف آنان به این منطقه فرستاده می شد، اهل شهر با او به جنگ برمی خاستند.سرانجام خلیفه مجبور شد، برخلاف میل قلبی خود،با آنکه برای او خطرهایی به همراه داشت، حسین بن حمدان(عموی سیف الدولۀ معروف)را به حکومت قم بگمارد.روشن است که نقش او در کودتای نافرجام،او را مهره ای خطرناک ساخته بود و فرستادن او به مرکز شیعیان قم کاری دور از احتیاط بود؛اما ظاهرا خلیفه چاره ای جز آن نداشته است.

البته شاید ابن فرات،وزیر آگاه مقتدر بالله،در این تصمیم گیری نقش داشته است.

هنگامی که حسین حمدان به نزدیکی قم رسید،اهالی شهر بیرون آمدند تا از وی استقبال شایانی به عمل آورند،و گفتند:ما والیان پیشین را از این رو به شهر راه نمی دادیم که در مذهب،با ما اختلاف داشتند؛اما تو چون شیعه هستی،در نزد ما گرامی و محترم خواهی بود. (1)

وی در سال 297 ه.ق.برای سرکوب لیث،از قم به یاری مؤنس خادم و سبکری شتافت. (2)مردم قم در سال 298 ه.ق.مبالغ هنگفتی به عنوان خراج به حسین بن حمدان پرداختند و به اندازه ای نسبت به او احترام می کردند که خلیفه به وحشت افتاد و سرانجام،او را معزول کرد و به بغداد فراخواند. (3)پس از آن،او را به حکومت دیار بکر

1- 1) .«کشف الغمه»ج 3،صص 409-411. [1]
2- 2) .«الکامل»ج 6،ص 247.
3- 3) .«قم در قرن نهم هجری»ص 115.