حاکمان قم صفحه 97

گیلان و جز آن،جزء ملازمان تیمور بود.استاد مدرّسی طباطبایی،پس از نقل این مطلب می گوید:

بر همین اساس،قم از اوایل حملۀ تیمور به ایران،داخل قلمرو او محسوب می گردید و امرای وی،بر این شهر حکومت می نمودند. (1)

از کارهایی که در زمان او انجام گرفت،ترجمۀ«کتاب قم»(معروف به«تاریخ قم»)نوشتۀ حسن بن محمّد بن حسن قمی به سال 379 ه.ق.

است که به دستور او در سالهای 805 و 806 ه.ق.صورت پذیرفت. (2)

86.خواجه محمّد قمی

وی ششمین امیر خاندان صفی و برادر ابراهیم قمی است.او آخرین امیر این خاندان است که با کشته شدن او و استیلای اسکندر فرزند عمر شیخ و پس از وی شاهرخ بر این منطقه،دوران این دودمان نیز پایان پذیرفت.دربارۀ پیشینۀ خواجه محمّد،آنچه می دانیم این است که وی،فرماندهی برخی قلاع مهم منطقۀ قم،از جمله قلعۀ«گیو»با او بوده که خود،در همین قلعه به سر می برده و گماشتگان او از جاهای دیگر محافظت می نموده اند.

در سال 795 ه.ق.او به وسیلۀ عمر شیخ فرزند تیمور،دستگیر و به حضور تیمور فرستاده شد؛زیرا در یورش پنج سالۀ پس از رسیدن سپاه